Home

Thailand deel 1

Thailand deel 2

Thailand deel3

Fotos

We zijn  om 8 uur op onze scooter gestapt om een ritje door Krabi en omgeving te gaan maken. Het is een en al groen, werkelijk duizenden palmbomen rubberplantages en daar tussen in riviertjes en watertjes. Heel kleine dorpjes met paalwoningen waar een heel relaxte sfeer  hangt. En onderweg is iedereen steeds maar vriendelijk. Ze noemen het "Het land van de glimlach"  en dat is ook zo. We hebben zeggen en schrijven 2 meiden op een terrasje meegemaakt die niet lachten. Rijdend met een kaart bij de hand wordt het dan toch ineens een wirwar van wegen en voor je het weet,  weet je niet meer waar je je bevind.  Dus dan maar op je gevoel en dat laat je dan ook weer in de steek zodat je soms wel 2 of 3 keer hetzelfde huisje tegenkomt maar dan vanuit een andere hoek. Plotseling beginnen we te slingeren en we hebben een lekke band. En nu?

Dan volgt komt het Thaise rampenplan in werking:
We staan met een lekke band stil voor de enigste 2 huisjes in de omgeving.
Een vrouwtje ziet ons en roept  tegen haar buurman die in de tuin met een tuinslang zich staat te douchen dat we pech hebben.
De buurman komt naar ons toe, bekijkt het problemen schreeuwt naar een voorbijkomende bestuurder van een pick-up dat we geholpen moeten worden.
FF overleggen en dan wordt onze scooter door een jongen naar het dichts bijgelegen dorpje gereden en wij stappen in de pick-up.
De pick-up is zo oud dat de eigenaar onze deur van de buitenkant moet dichtgooien met de opmerking: Special Car.
Als we gaan zitten zakken we compleet weg in de voorbank die alleen nog uit stukken schuimrubber bestaat. En hij maar lachen want hij vond het hartstikke leuk.
Na een paar kilometer komen we aan bij een brommer werkplaatsje waar onze achterband er al vanaf is gehaald en de  jongen in de enorme hitte stevig aan het sleutelen is.Pure armoede hier en er speelt een kindje tussen allerlei bromfietsonderdelen en Oma houdt haar in de gaten.
15 minuten later ligt er een gloednieuwe binnenband op en moeten we inclusief  maakloon 100 Bath betalen  ( 2.20 euro).
Niemand  van de genen die ons geholpen hadden wilde ook maar  een fooitje.

 Dus na duizendmaal dank hebben we ons tripje voortgezet en zijn we naar een National park geweest waar pracht watervallen waren en veel groen met enorme bomen. "Reuze bomen". Op de terug weg was het weer moeilijk om direct de juiste weg te vinden en de hitte werd eigenlijk ondraaglijk. Normaal heb je nog wat wind maar nu alleen maar een hete föhn in je gezicht. Hebben nog een stop gemaakt om wat te drinken bij een Olifanten camp en daar wist men ons te vertellen dat het inmiddels 38 graden was. Hierna zijn we maar snel water gaan opzoeken bij Klong Muang Beach op een plekje waar allemaal Thaise families zaten te picknicken, heerlijk in zee lekker dobberen in het water, we moesten wel 10 minuten lopen omdat het eb was.  Het strand ligt bezaaid met koraal in de mooiste vormen. Thuis in ons huisje waren we een beetje uitgeteld maar na een heerlijke douche reden we naar Ao Nang  omdat we niet in toeristische restaurantjes willen eten rijden we steeds naar  achterafstraatjes. Waar de Locals eten.
( Volgens ons eten de Thai alleen maar buiten de deur) Daar aangekomen bij  het inparkeren van de scooter blokkeerde de  voorrem en gingen wij onderuit als gevolg dat we beiden schaafwonden hadden opgelopen

De Kapotte Knie !!!

maar  voor de rest met de schrik vrij kwamen. We reden gelukkig niet hard. Meteen weer een hoop mensen om je heen  die je willen helpen. Dagen later kwamen we nog mensen tegen die ons vroegen of alles oké was. Voorlopig even de scooter aan de kant laten staan. Dan toch maar gaan eten waar nog een tropisch buitje van 10 minuten over kwam waaien en toen was het weer kurkdroog en bloedheet..  Verder zijn we ook nog gaan snorkelen op PODAA island ( ook een koraal rif waar je U tegen zegt ) en ook bootjes genomen naar prachtbaaien aan het land.

Het eten blijft super ( gisteravond WEER GEGETEN VOOR 120 BATH) heerlijk Path Thai..... met als nagerecht heerlijke gebakken bananen. ( die worden filterdun gesneden en door een papje gehaald en dan gefrituurd) . Zalig..

( Het mooie aan het eten langs de weg is dat je alle voorbereidingen van je maaltijd LIFE meemaakt en je ziet wat voor lekkere verse dingen er in verwerkt worden. Elke maaltijd word apart voor je klaar gemaakt en niet zo als bij ons dat alles in een keuken uit een grote pan wordt geschept en opgediend wordt)
Sommigen mensen vertrouwen dit niet en geven de voorkeur aan toeristische vreetschuren waar je dus ook niet weet wat er achter de schermen gebeurd.

Lekker eten, het mooie aan Thailand is dat er niemand honger heeft en wij dus ook niet.
Gelukkig wordt van tevoren wel ff gevraagd of het SPICY moet zijn of niet. We hebben dan ook de nodige tips gezien die onze eigen kookkunsten alleen maar kunnen verbeteren.
Ondanks ons scooterschuivertje toch weer er opgestapt al was het maar om ff uit te waaien in de hitte. 

14 February 2009   Fun, food and Sun
Afgelopen dagen hebben we afwisselend doorgebracht. We hebben voor zover de hitte het toe liet met de scooter nog gedeelten van het binnenland verkend, maar dat kan alleen in de ochtend of avond. 
We hebben echter voor het grootste gedeelte van de Prachtige eilanden en superstranden genoten. Nog nooit hebben we zo, n mooie witte stranden gezien en zo, n helderblauw water. Het zand lijkt wel Poeder. En de temperatuur van het water is heerlijk. Ria zie ik meestal alleen maar snorkelen. Mooi gezicht als ze in het water staat omringd door honderden gele vissen met strepen aan weerszijden. Wij hebben eerst de zuidelijk gelegen eilanden gedaan ( Phil Don Island, Monkey Bay, Maya Bay,Pileh Bay en Bamboo Island.Van de noordelijke eilanden hebben we genoten van Rai Island, Hong Island en Hong Lagoon.Een van onze favorieten was Poda Island en Phi Phi Island. 

Heerlijk varen met een Longtail-boot.  

Vandaag op Valentijndag zijn we naar WAT THAM SUA geweest waar een schitterende Tempel ligt in een heel mooie omgeving met een enorm groot natuurgebied met prehistorische bomen en planten en daar tussen in wonen allemaal monniken en nonnen. De monniken in Oranje en de Nonnen in het wit. Verder heel veel apen die soms agressief over kwamen en Ria was een beetje bang en durfde soms de trappen niet op of af. Ze stelen alles wat los en vast zit. Een jongetje dat niet snel genoeg een banaan af gaf werd zelfs gebeten. In de grotten van de Tijgers waar we ff zaten werd ons fruit aangeboden door de nonnen. Fruit dat we nog nooit gezien hadden maar superlekker was. Na langs de weg onze favoriete PAD TAI gegeten te hebben zijn we huis waards gereden door de brandende zon. Bijna werden we gecremeerd toen we bij een stoplicht moesten wachten maar het is toch goed afgelopen.
Thuis onder de douche, relax in onze tuin en aapjes kijken, koffie en niks doen. En niet te vergeten water water en nog eens water drinken.

De aapjes zijn trouwens erg vervelend geweest want ze hebben tot 2 x toe mijn pakje tabak van ons terrasje gestolen. De 2de keer zag ik een aap weg rennen met het pakje tabak in zijn mond en hij ging demonstratief in een boom zitten en gooide telkens plukken tabak naar beneden.

En omdat het Valentine is laten we ons vanavond weer eens lekker masseren in Ao Nang.                                 

Vandaag  vliegen we om 12.25 uur naar Bangkok. We hebben een goedkope taxi op de kop getikt die ons naar de luchthaven van Krabi zal brengen en nemen afscheid van ons gezellig huisje en van onze Huisbaas.

Leuk ventje was dat en hij werd dan ook superverlegen toen hij van Ria een paar afscheidskussen kreeg. Hij wist zich echt geen houding te geven en kreeg een kleur als een Mango.
We hebben voor vliegen gekozen omdat we geen zin hadden om de bus te nemen die er 13 uur over doet ( luxe hé) .Het vliegen is al zo gewoon geworden, en het voelt alsof je gewoon op de bus staat te wachten.
Luchthavens zijn hier netjes en modern en de vluchten zijn altijd stipt op tijd.  

In Bangkok waar we in de middag weer aankwamen hadden  we al een hotelletje geboekt Thaicozyhouse een gewoon Guesthouse met vriendelijk personeel nette kamers en het ligt centraal. We gingen meteen naar Khao san road , de bekendste straat voor backpackers en die straat ligt parallel aan de straat waar ons hotel ligt.
Het is hier inderdaad Backpacker Paradijs. Alles wat je maar kunt verzinnen is hier te koop en het aanbod van de Reisburootjes is zo groot dat het probleem is: Waar boek ik???

 

In de straat lopen de gekste figuren rond en je ziet mensen vaak binnen 1 uur met een heel nieuwe outfit en een nieuwe kop haar rondlopen. Het is voor sommigen te gek om meteen na aankomst dreadlocks te laten plaatsen. Je ziet dus een Duitser met kort haar plots veranderen in een Bob Marley figuur. Incl. Gebreide Rasta muts. En de dag er na heeft hij dan ook een loopje en uitstraling alsof hij op Jamaica geboren is.

Toen we op een terrasje zaten ontstond er nog een ruzie tussen 2 meiden op straat ( later bleek het een travestiet en een meid te zijn). Die elkaar achterna zaten om mekaar een klap te verkopen met een van hun naaldhakken en die even later vechtend op straat lagen en uiteindelijk door de beveiligingsbeambte van een kroeg met moeite uit elkaar gehaald werden.Dit tafereeltje herhaalde zich nog een keer omdat de “dames” elkaar steeds maar bleven opzoeken.

Vandaag zijn we naar Chinatown gegaan om lekker te gaan eten en inkopen te doen. Een groot gedeelte hebben we te voet gedaan en we kwamen dan ook buiten Chinatown terrecht. In deze buurt zijn we op de boot gestapt om ons weer af te laten zetten in Chinatown. Bij de aanlegplaatsen kun je altijd heerlijk eten dus hebben we dat ook maar weer even gedaan. Het lijkt wel of we de hele dag eten, maar het begint ook een soort hobby te worden want het is ook werkelijk overal even lekker.Als je dan weer door de enge straatjes loopt geniet je weer van al die lekkere , leuke ,aparte en verassende dingen die er uitgekraamd zijn. En alleen al het navigeren door de straatjes is een hele kunst want je komt van alles tegen op je pad. Scooters, fietsers, handkarren met een huizenhoge lading, aanhangers met honderden Peking eenden enz.

Het leuke aan die straatjes is dat er gedeelten zijn die allemaal dezelfde artikelen verkopen, je hebt dan een straat met alleen kinderschoentjes, tassen,haarspelden,broeken, etc. Dus altijd handig als je wilt afdingen.
Als je last van Claustofobie hebt zou ik toch wel de A2 van Bangkok kiezen want het wordt soms heel erg smal.
Ria heeft hier alvast haar laatste kadootjes gekocht en een HEEL GROTE TAS om alles in te doen.

De laatste dag In Bangkok en dus Thailand is inmiddels aangebroken en vandaag wilden we dan nog dingen gaan bekijken die we nog op ons lijstje hadden staan.
We zijn de hele dag actief geweest ondanks de  hitte en de luchtvervuiling .
Als eerste Wat Pho, Wat Pho, de Tempel van de Liggende Boeddha, grenst aan het Grand Palace. Het enorme, met goud bedekte beeld is 46 meter lang en 15 meter hoog. De voetzolen van de Boeddha zijn met parelmoer ingelegd.

De Grand Palace, het voormalige koninklijk paleis, is een 'must see'. Dit baken aan de rivier in het centrum van de stad bestaat uit gebouwen uit verschillende tijden. De Wat Phra Kaeo bevindt zich in hetzelfde complex. De Smaragden Boeddha is het meest vereerde beeld in Thailand.

En dan natuurlijk nog zo'n groot winkelcentrum bezoeken. We werden met de taxi voor de deur afgezet en dachten dat we voor een hotel stonden want het was een en al chique en de deur werd netjes voor ons geopend door de hotelportier.De beste en grootste winkelcentra liggen aan het begin van Sukhumvit Road en langs Ploenchit Road en Rama I. Shopping Malls als Gaysorn, Mahboonkrong (MBK), Central World Plaza en Central Chit Lom bieden alles wat een mens maar kan wensen.Het aanbod aan electronica, computerspul,kleding met de nieuwste snuffjes is gigantisch. En je wordt natuurlijk als een echte kapitalist benaderd.

Na ons toch wel vergaapt te hebben aan alle luxe en het gigantische van dit winkelpaleis zijn we een hele tijd bezig geweest om er weer uit te komen. We konden gewoon de uitgang niet meer vinden maar na wat heen en weer,naar boven en beneden stonden we weer op straat maar dan wel bij een heel andere uitgang dan waar we naar binnen waren gegaan. Ondanks de hitte hadden we de stoute schoenen aan gedaan om naar de Baiyoke Tower te lopen het was wel een heel eind. De weg er heen is simpel te vinden en je hebt er geen TOM TOM voor nodig want de BAIYOKE BAIYOKE wees ons de weg omdat hij zo hoog is dat je hem overal kunt zien.Het verkeer is enorm en de stank die ervandaan komt nog veel erger en een mondkapje is dan ook geen overbodige luxe. Maar na een uur lopen en nog een paar ondeweg gekochte schoenen stonden we dan toch aan de voet van de gigant.

De Baiyoke Tower II
De Baiyoke Tower II is het hoogste hotel ter wereld (met mast) en bevindt zich in Bangkok, Thailand.
Het gebouw is 309 meter hoog (met mast 328 m) en heeft ongeveer 85 verdiepingen. Het gebouw bestaat uit 673 hotelkamers en heeft een publiek observatiedek op de 77ste verdieping. Op de 84ste verdieping bevindt zich Thailands enige, in de openlucht, ronddraaiend luchtdek. De Baiyoke Tower is tot op een diepte van 65 m diep geheid.

 

We zijn met een flinke snelheid tot op de 84e verdieping gelanceerd geworden en liepen stapvoets richting ramen om foto´s te maken. Het is echt hoog hoor. Je kon nog hoger naar een platform maar we vonden het wel goed zo.

Ria zag allerlei dingen bewegen en draaien maar dat was dus niet zo. Het was gewoon de angst.We waren net tijdens zonsondergang aanwezig dus je zag de stad gaan slapen.
Mooi gezicht. Nog een bakje koffie gedronken en toen werden we weer op de begane grond gekatapulteerd.
Na nog lekker gegeten te hebben op Khao san road zijn we naar ons Hotel gegaan want daar worden we vanacht om 12.00 uur opgehaald door de taxi die ons naar de luchthaven zal brengen.
We werden allervriendelijks uigezwaaid door het personeel en onze taxichauffeur reed ons relaxed naar Bangkok Suvarnabhumi Airport waar we nog lekker ronddwaalden voor we naar de balie van Evaair gingen.

Het Thailand avontuur is afgelopen en we MOETEN naar huis. Het was een heel fijne tijd tussen heel fijne mensen.
De vlucht BANGKOK - AMSTERDAM verliep prima en met een Jetlagje landden we in ons koude KIKKERLAND.

Men zegt: Thailand het land van de Gliimlach en dat kunnen we alleen maar onderschrijven. En op de terugvlucht waren we het er over eens dat de volgende verre reis weer deze kant op zal gaan.

Wij zijn inmiddels ook weer terug van Viëtnam waar we in januari 2010 van Hanoi naar Ho Chi Min zijn getrokken.
Lees hier ons reisverhaal

 

Ton en Ria , Maart 2009.

 
stel hier je reis samen.