FOTOALBUM TANZANIA	The Iron snake of africa

Vandaag  4 januari om 19.00 uur vertrekt de trein ( The iron snake of africa) wij zijn er klaar voor. Martin    brengt  ons  en we zijn op tijd aanwezig.
MAAR HELAAS GEEN TREIN !! Door de hevige regenval van de afgelopen tijd is er de hele week geen treinverkeer.( en niemand die je dat dan verteld). Wat nu?
Eerst natuurlijk ons geld proberen terug te krijgen, het gaat om 110 Dollars.
Dus aanschuiven in de rij voor het loket en ik zie dat mensen inderdaad het geld terugkrijgen. Dan sta ik voor het loket dat helemaal uit tralies met een kijkgat bestaat, en het licht gaat uit, het loket gaat dicht en ik hoor nog : No Money !!  Dus het geld was gewoon op.
Dat moeten we dan maar op een andere manier proberen terug te krijgen want prioriteit is dat we in NAIROBI moeten zien te geraken omdat anders het hele schema voor onze safari in de war komt.
Dus kijken of we een bus konden krijgen, Martin heeft ons heel Mombasa laten zien in het donker op zoek naar een bus. Er zijn vele busstations naar Nairoibi dus we reden van de een naar de ander. Na ongeveer anderhalf uur konden we 2 tickets op de zwarte markt kopen tegen een 3-voudige prijs. Het waren echt de laatset 2 stoelen van de laatste bus. Dus snel gekocht. Opgelucht gingen we dan maar even wat eten in een restaurant samen met Martin en zijn lange collega MOGIE.
Toen volgde de spanning welke bus zou komen en of hij wel zou komen. Er kwamen al meldingen binnen van kapotte bussen.
Uiteindelijk om 22.30 uur vertrok de bus ( jaren 20). We zaten op de achterbank en het zou een verschrikkelijk lange en vermoeiende rit worden met maar een plasstop op een donker en leguber aandoende stopplaats waar iedereen Ria zat aan te gapen met haar blote benen en armen ( we waren op een treinreis voorbereid).
Het 2 de gedeelte explodeerden we bijna omdat we nodig naar het toilet moesten.
Uiteindelijk NAIROBI in zicht om 9 uur s,morgens. Grote straten, hoge gebouwen ,grote files en grote vogels met grote nesten ( karibus ) in de bomen.
En dan heb je dus na 10,5 uur bus zitten , waarschijnlijk geen plaats verworven in het Guinness book of records maar wel zin in je benen te strekken, een bak koffie met ontbijt.
Martin had ons gewaarschuwd dat we nooit uit de bus moesten stappen in Nairobi als het donker was, ivm de veiligheid maar dat was dus niet meer nodig, het was licht.
Ondertussen had Martin met Leonard gebeld ( degene bij wie wij de shuttle en trein geboekt hadden) en die stond ons netjes op te wachtten , waar we erg blij mee waren. Je hebt dan een vertrouwd gevoel in zo,n grote stad , waar men ons zo voor gewaarschuwd had. Overvallen , berovingen etc zijn hier dagelijks en de stad heeft  ook de bijnaam NARROBBERY.
Wij zijn heel voorzichtig geweest en hebben elkaar goed in de gaten gehouden en er is niets gebeurt. Wel zijn we constant attent gebleven , maar we hebben gewoon gewinkelt en gewandelt.
Leonard bracht ons eerst naar het tegenover de bushalte gelegen COMFORT KENIA HOTEL waar we eerst een lekker ontbijt genomen hebben. Leonard ging ondertussen  met ons treinticket weg en kwam 15 minuten later terug met onze 110 Dollars. Snel geregeld dus.
Om 14.00 uur krijgen we de shuttle  van RIVERSIDE naar ARUSHA.Wat een luxe bus vergeleken met gisteren.

Gereserveerde plaatsen en genoeg beenruimte

Leonard komt ons nog even uitzwaaien.
Het eerste gedeelte gaat tot aan de grensovergang van Kenia naar Tanzania. Een enorme bedrijvigheid in de grensplaats NAMANGA.
Visumformulieren invullen en 50 dollars betalen. Het ging heel vlot want we gaven gewoon formulieren, geld en paspoorten aan de buschauffeur en die omzeilde snel de lange rij die voor het kantoortje stond en klaar was kees. Alles geregeld.

Om 19.30 uur in ARUSHA aangekomen waar Menno (http://www.hoflandexpeditions.nl/)ons stond op te wachtten. Hij bracht ons naar de Outpost lodge waar we na een leuke babbel en instructies van het programma van morgen aan tafel gingen en ons eerste Tanzaniaans gerecht verorberden.
En toen douchen en slapen.

De volgende morgen werden wij opgehaald door AUGUST onze Chauffeur/ Gids voor de komende dagen,en
 George onze kok die ook al die dagen bij ons zou zijn.
Zij worden door Hoffland ingehuurd, August een heel sympathieke TANZANIAAN , vader van 2 kinderen, zijn vrouw zat in het onderwijs.
George een stille en verlegen jongen die weinig Engels sprak en die een uitmuntende kok bleek te zijn. Nadat we kennis hadden gemaakt en een beetje beproken hadden hoe de komende dagen uit zouden gaan zien zijn we naar Arusha gereden waar we eten ( vers van de markt) en drinken hadden ingeslagen voor de volgende dagen.        

  George en August           
         

Onze Safari is begonnen: We reden naar ARUSHA NATIONAL PARK waar we direct bij

aankomst werden verrast door tientallen Olifanten met jongen die in tegenstelling tot wat wij gewend waren ( grote oppervlakten) in de bush bush tussen de bomen zaten. Je hoorde overal bomen knappen en takken breken. Zij  waren heel onrustig, zelfs paniekerig hadden wij het gevoel. Ze communiceerden met een andere groep die iets verder op zat en maakten enorme geluiden en brulden . Echt heel hard trompetteren, oerwoudgeluiden.
Opeens verdwenen ze heel snel , we zaten er met de neus bovenop, hierna was het heel rustig.
Ook een groep Cheeta,s die wat verderop zaten hadden het allemaal bekeken en klemden hun jongen stevig vast en bleven waakzaam.
We hebben die ochtend heel veel dieren gezien, alles is erg groen door de vele regen van afgelopen tijd. Alles wat nu zo groen was zou normaal gesproken heel dor zijn. Wat weer het voordeel heeft dat je de beesten beter kunt spotten.

S,middags naar een terrasje in Arusha gereden waar we even lekker uitgestrekt in een bank hingen en een bak koffie en een sodawater dronken. Babbeltje met de Canadese eigenares gehouden. Er zaten ook 2 onderzoekers uit India die al 2 weken op hun bagage aan het wachtten waren. ( misschien wel de reden waarom een onderzoek vaak zolang duurt ).
S,middags naar LAKE MANJARA gereden.

Het was nogal een flink stuk rijden. Toen we er aankwamen zagen we een groot meer met honderden Flamingo,s en ook veel Hippo?s .
Van ver weg dachten we eerst dat het allemaal rotsblokken waren die daar in het water lagen. Maar het waren toch echt Hippo?s.



Tegen 17.00 uur naar TWIGA CAMPSITE gereden, onze overnachtingsplaats. Twiga betekent Giraffe.
Terwijl George bezig was met de voorbereidingen van het eten en het opzetten van onze tent, zijn wij een wandeling gaan maken langs de straat waar allerlei winkeltjes( nou ja hutjes) waren en meteen een horde verkopertjes achter ons aan hadden lopen die ons van alles en nog wat wilden verkopen. Na wat onderhandelen kocht Ria 10 hangertjes voor 10 dollar terwijl de eerste vraagprijs 12 dollar per stuk was
Verder nog oranje bananen gegeten die echt heerlijk waren, ik had ze nog nooit gezien.
Alle bomen langs de weg zaten vol met nesten waarin die grote MARIBO,S in zaten, die worden door de plaatselijke bevolking ook gegeten.

Terug op Twiga Camp hebben we nadat we een koude douche hadden genomen heerlijk gegeten, alle eten wordt bereidt op een houtskoolvuur en we hebben nog nooit zo.n lekkere toast gehad.
Rond 20.30 uur in onze tent gekropen en gaan slapen, maar dat duurde maar een uurtje. Ria had vanwege de hitte de tent opengegooid en wij kregen bezoek van hele zwermen  Muggen.
Ria was van top tot teen gestoken . Dus de nachtrust werd goed verstoort en we besloten maar buiten te gaan liggen. Ria in haar slaapzak en ik die helemaal klaarwakker was heb op een stoel gezeten wachtend op de ochtend want van slapen kwam niets meer terecht. Het was een prachtige sterrenhemel en tegen zessen hoorden en zagen we de vogels voor wie de dag ook begon. Na een douche waren we dus ook echt wakker en na een stevig ontbijt en een overheerlijk bakje koffie waren we klaar voor wat de dag ons zou brengen.
Het Game-driven begon weer in Lake Manjara National park
waar we enorm veel beesten zagen: giraffen, Olifanten, Wildebeesten,Impala,s,Cheeta?s, Dikdik, Blue Monkeys, en prachtige vogels met schitterende kleuren. Soms heb je vogels die ogenschijnlijk gewoon donker zijn maar als ze vliegen helemaal gekleurd zijn.
                        

Nu merken we eigenlijk pas goed hoe fijn het is om een Priv?Safari te doen, niet met meerdere mensen in een busje maar met zijn tweetjes met alle ruimte en de mogelijkheid om zolang te blijven bij iets dat boeiend is zoals je zelf wilt.
August weet enorm veel te vertellen over de flora en fauna. En op momenten dat hij even wat tijd heeft bladert hij in zijn boeken om ons nog iets extra,s te vertellen over een of ander beest of plant. De info klopt ook , dat in tegenstelling tot onze Zuid-Afrika reis 3 jaar geleden waar de reisleiding af en toe wel eens iets uit hun duim zoog.

Tegen 17.00 uur naar BUSHMANN CAMPSITE gereden in KARATU.
Een heel gezellig klein Camp waar maar 5 andere mensen in hun tentjes lagen. Ons tentje dat eigenlijk maar een pijpenlaatje was stond op een heel leuk plekje , maar erg vrolijk keken we er niet naar door onze ervaring van afgelopen nacht.
              
In Karatu waar heel veel Masa?wonen was in een dal de maandelijkse markt waar de mensen hun vee of goederen verhandelden. De een had koeien bij zich, de ander een kip en sommigen alleen maar een ma?kolf of stuk suikerriet. Wij gingen er met August te voet naar toe, het was ongeveer 3km lopen van de camp-site vandaan. Toen we op de heuvel het dal inkeken zagen we echt honderden mensen en beesten.

                                         
                                                              Maandelijkse Markt
 

?n gekleurde massa. Net toen wij naar beneden wilden gaan brak er een enorme bui los en wij haastten ons om snel een droog onderdak te vinden. Wij schuilden op onder een dakje van het plaatselijke winkeltje waar het al snel druk werd en we op een niet onaangename manier werden aangestaard. We waren dan ook de enigste witte koppen in de hele omgeving. Binnen een paar minuten was het hele gebied verandert in een grote rode moddermassa en je zag de markt als een grote mierenhoop uiteen spatten want iedereen zocht een veilig heenkomen. Een vrouwtje dat naast ons stond en werkelijk drijf en drijf nat was, kocht in het winkeltje 1 sigaret en een doosje lucifers om daarna ondanks haar natte lijf gezellig haar peukie opstak. Verder liep er nog een verward mannetje rond die bedelde voor geld in de stromende regen.
Na 3 kwartier werd de regen minder en liepen we terug. Het was heel erg glad en we moesten stapvoets lopen om niet onderuit te gaan. De kinderen en volwassenen lagen dubbel van het lachen toen ze ons zo zagen lopen. Toen we Jamboo Jamboo begonnen te zingen hadden de kinderen zo?n lol dat ze spontaan in de regenplassen begonnen te dansen. Op de terugweg moesten wij aan ons zielig tentje denken en het idee dat we in dat vochtige ding moest kruipen , door de knie? in het natte gras beviel ons helemaal niet. Daar hadden we dus echt geen zin in.
August aangesproken over ons tentprobleem en hij dan ook heel snel een kamer voor ons geregeld voor 10 Dollar per nacht voor 2 personen.
Heerlijk droog slapen, niet door de knie?, schone lakens en een muskietennet rondom het bed. Het was geen luxe kamer maar voor ons op dat moment een ***** hotel met een koude douche.( later vonden wij het knopje dat je moest omzetten voor warm water).Eigenlijk niet zo veilig , want de elektrische kabels liepen open en bloot door de doucheruimte.

George had alweer een overheerlijke maaltijd bereidt en wij aten voor het eerst een Peanutssoup.
S,avonds was er in het barretje, annex eetzaal een optreden van plaatselijke artiesten: de TINGATINGA group. De groep was groter dan het aantal gasten. Zij zongen , dansten ,maakten muziek en deden acrobatische toeren. Het was heel leuk en ook heel knap wat ze deden en de entourage en sfeer waren heel prettig. Na afloop probeerden ze nog iets te verkopen en gingen met de pet rond.
                    
Toen was het bedtijd en nadat we ons muskietennet in positie gebracht hadden vielen we met een hoop verschillende dieren geluiden op de achtergrond in slaap.

S,ochtens , nadat we het knopje hadden omgezet begonnen met een warme douche en gingen we ontbijten. August kwam aan tafel met een mooie blauwe doek omgeslagen, als een masa?. Het was ook fris in de morgen, we waren om 6 uur op.

                                                                         Ga hier naar het Vervolg                                                                                   

                                                          Home                                               Gastenboek