En nu weer op de solotour
Vanmorgen nog een ontbijtje en we werden samen met een Deens stel opgehaald en naar het busstation gereden waar de bus naar Krabi vertrok. Alles verloopt volgens plan en met een tussenstop van een kwartiertje komen we om 12.30 uur in Krabi aan. Nog ff wachtten op vervoer naar Ao Nang waar we willen verblijven bij een adresje van 3 jaar geleden, Dit adres heeft een andere eigenaar gekregen en dat is de Rastamann die toen aan de overkant een barretje had met Bob Marley Music. Ook zijn prijs was te hoog en ondanks dat de prijs na even onderhandelen met 200 Bath daalde hebben we toch maar gekozen voor "the Cashunut" iets verderop, leuk huisje met airco.
Busstation Krabi Cashew Nut Meteen een scooter voor 2 dagen gehuurd en lekker gaan eten aan de kust bij een Thaise Madam langs de straat met een overheerlijke PathTHAI. Even gaan rusten op de kamer en toen kwam er een enorme hoosbui van 15 minuten waarna alles lekker opgefrist was en de zinderende hitte even weg was. Nu zitten we lekker in ons tuintje van het huisje met allerlei dierengeluiden en de kippetjes van de eigenaar komen op bezoek. De meisjes die hier de boel bedrijven zijn heel aardig en behulpzaam. Op het gezellige terrasje waar je ook lekker kunt eten doen we onze Laptopbezigheden.
Koh Lante
Gisterenochtend van ons huisje opgepikt en naar de haven van Krabi gebracht waar we de Highspeed naar het eiland Koh Lante kregen.
Aan boord een drukte van jewelste, je hebt van die mensen die dan weer buiten en dan weer binnen willen zitten en dan wel 20 x rakelings langs je voeten komen gelopen. Buiten waren alle zitplaatsen bezet en ook wij verlieten ons plekje ook niet omdat we dan ook de rest moesten staan. De jongens van de rederij sleepten alle koffers aan boord en naar de kade, Omdat we aanmeerden tegen een ander schip moest dus alles ook weer door dat schip heen.
Vlak voor we Koh Lante naderen begint het zachtjes te regenen en we arriveren dan ook met natte schouders. In de haven meteen een bakkie koffie en een croissantje en wachtten dat ons koffer er is. Er is een enorme drukte omdat veel boten tegelijk vertrekken en aankomen. Daarna is de rust weer teruggekeerd.
Wij hebben een hotelletje (The Heart Inn) geboekt dat eigenlijk op loopafstand ligt maar we nemen toch de scooter ( een scooter met zijwiel ) zodat onze bagage ook mee kan. Na 5 minuten in ons hotel dat er weer eens goed uit ziet. Over all WIFI, ruime kamers met zicht op de levendige markt.
Na een uurtje is het weer droog en komt de hitte weer. We gaan naar de enorm grote markt waar echt alles te koop is. Dus shoppen ,shoppen ,shoppen. En aan de straat weer even een lekkere maaltijd genomen. Topkwaliteit, heerlijk en netjes. De mensen zijn heel vriendelijk.
Voor max. 250 Bath voor 2 personen heb je hier heerlijk gegeten. Incl. Grote garnalen en drank.
Onze eerste indruk is super: Dit is een pracht eiland en alles relaxed..
on board Aankomst Koh Lante even kijken of de elfstedentocht door gaat kids Overal weer lekker vers spul langs de weg
De volgende dag hebben we een scooter gehuurd en zijn we het eiland rond gereden, ook weer erg heet, relaxed, weinig verkeer en onderweg droomstranden en ook weer veel groen, rubberbomen, bananen etc. Lekker koffie gedronken bij een parelwit strand en azuur blauwe zee.
Kaart lezen geen probleem als de route op tafel is geschilderd
Tot de meest zuidelijke punt gereden waar we ook gepauzeerd hebben bij een prachtig uitzichtspunt. Toen we aankwamen sprong het hele personeel op, formeerde een rij en maakte een diepe buiging.
Het is hier trouwens gebruikelijk dat overal waar je binnen stapt je je schoenen uitdoet.
In Old Lanta hebben we een wandeling gemaakt. In dit dorpje wonen allemaal Chinezen die hun eigen cultuur bewaard hebben. Men leeft hier in mooie ( soms ook minder mooie) houten huisjes.
Old Lanta en SEAGIPSIES
Verderop zijn we in een dorp geweest waar SEA GIPSIES wonen, deze mensen hebben hun eigen wetten en doen eigenlijk wat ze willen. Ze laten zich hier niet wegjagen ( zelfs niet door de Tsunamie).
Het is armoedig en rommelig maar de mensen zijn vriendelijk en ogen gelukkig. Men leeft van de visvangst en van al wat er aan bomen en struiken groeit. We merkten wel dat ze het niet gewend waren dat er mensen door hun buurt liepen. ( men woont alleen langs het stand in paalhuisjes). Hun manier van leven doet een beetje denken aan de Aboriginals : outcast.
Onderweg nog even een lekkere YamTomsoup gegeten, een heerlijke pittige soep in combinatie met 2 glazen water.
Tom Yum is een beroemde Thaise soep, gemaakt op basis van citroengras, laos, sjalotjes, limoensap, vissaus, tamarinde en lekker veel chilipeper.
S'avonds naar de markt voor de Thai geweest waar ook en soort Kermis,Braderie was, we hebben ons echt doodgelachen , kermisattracties uit 1912 . Ballonnen met pijltjes gooien ( 4 exact dezelfde tenten naast elkaar) blikgooien (3 exact dezelfde tenten naast elkaar) Een carrousel die bijna uiteenvalt en optredens van de plaatselijke artiesten, Bingo. En iedereen lol, kinderen tevreden met een ijsje en natuurlijk eettentjes bij de vleet. Gebakken kikkers, sateetjes, pekingeenden enz.enz.
Wat kan een mens toch gelukkig zijn met weinig……
Wij wilden nog een konijntje kopen voor onze kleinzoon Beau maar de kleding van deze diertjes beviel ons niet.
schijfjes gooien ballentent altijd prijs Bingo feest Local Andre Rieu modeshow zit lekker Te kust en te keur een van de honderden kleurijke tentjes
We hebben weer een huisje geboekt ( 7 euro p.p.) aan het strand met een zwembad en dat ligt ongeveer in het midden van het eiland. Daar gaan we vrijdag naar toe.
Omdat we het via internet geboekt hadden zijn we toch maar ff met de scooter gaan kijken en het zag er heel goed uit. Prachtplek aan een prachtstrand.
Tot later maar weer Ton en Ria...
Its Rasta time
2februari.
Gisteren zijn we met de scooter langs de zuidkust gereden, dit hadden we eergisteren ook al gedaan maar kwamen toen aan de oostkust uit. Wij bleken een klein steegje dat we over het hoofd hadden gezien genomen te hebben. Onderweg eerst lekker “Deutcher kaffee mit Kuchen” gegeten in de "German Bakery". Tegen onze principes maar toch het was heerlijk. De Duitse eigenares maar even gevraagd wat we vooral niet moeten missen op de “INSEL”, en dan zie je dat een klein vraagje een enorm lang en uitgebreid antwoord kan krijgen. Ze bleef maar kletsen en als we op alle tips hadden moeten ingaan zouden we minstens 4 maanden op Koh Lante moeten blijven. Maar broodjes bakken kon ze als de beste.
De westkust is prachtig, overal witte baaien en aan de andere kant een en al groen. Plots staat er weer een aap voor je neus die probeert om iets van je te jatten.
Meest zuidelijk gaat het alleen maar bergop en af. 19% stijging of daling. Dus rustig met de scooter want je ziet er uit als een biefstuk voor je het weet. Er komt een jongen aangewandeld met een olifant alsof hij zijn hondje laat plassen.
Verderop is id. een olifantkamp met meerdere slurfdiertjes. Er zijn enkel mensen die discussiëren over de prijs en enkelen beginnen met een trekking door het oerwoud. Wij aanschouwen het hele spel en willen geen ritje maken, hebben we al in Changmai en in India gedaan. De prijs voor een trekking is 600 bathjes dus de helft van de prijs van Krasreizen.
We doneren nog ff wat in de olifantenpot ( die Fantjes eten 300 tot 400 kilo per dag) en scooteren weer verder. Onderweg nog leuke plekken bekeken en als je dan ineens erge dorst krijgt is er nergens een restaurantje te bekennen. Maar na een half uurtje dan eindelijk een leuk tentje waar we lekker konden eten onder luid gekraai van de wedstrijdhanen onder het terras. We blijven het Thaise eten toch maar super vinden, de Thai eten hier al hele borden rijst, bami of soep op de nuchtere maag.
Wij beginnen meestal met een omeletje en koffie.
Na ons ritje was het weer ff heerlijk op de aircokamer maar na een tijdje begint het toch als de Hollandse winters te voelen en gaat de knop uit. In de avond slenteren door de gezellige straatjes en marktjes en altijd is er wel iets voor onze Beau bij. Daarna weer lekker eten aan de straat waar het Thais vrouwtje met een brede smile ons verwelkomt. Nou daar gaat die dan weer: "Portie Pad Thai, en Vegetables in Sweet and Sour Sauce en Steamed Rice colaatje en een Singa biertje bij.
Hierna hebben we weer zo'n Thaise massagesalon bezocht waar er hier werkelijk op elke hoek een te vinden is. Ik heb me hier lekker laten masseren en Ria heeft een Voetscrub en voetmassage genomen. We voelden ons ( niet te geloven bij deze temperaturen ) een beetje grieperig en gingen daarna naar onze Room om wat te lezen ( heb hier trouwens de nederlandse versie van de biografie van Steve Jobs gekocht voor 2 euro).Er zijn in bijna elke plaats boekenwinkeltjes waar 2de hans boeken worden aangeboden die daar weer achtergelaten zijn door Nederlandse toeristen en voor een habbekrats te koop zijn.
Wij kregen een APP toegestuurd van Dennis dat we een kleindochter krijgen in juli. Waauuuuuuw.
Dus Ria wilde het liefst weer uit bed stappen om meisjeskleding te kopen. Maar ja we hebben nog 11 dagen om te shoppen en een groter koffer te kopen.
À propos APP: Waar is de tijd gebleven dat je in een Telefooncel naar huis belde om te horen dat het koud is in Nederland. Nu heb je teletekst, alle kranten en BNR tv op je kamer.
3 februari
Vanmorgen lekker relaxed aan de dag begonnen, ontbijtje genomen en gewandeld naar de pier waar de Ferries vertrekken waar altijd een leuk sfeertje heerst, vertrekkende en aankomende rugzakkers en andere reizigers.
Vandaag vertrekken we uit Saladan. Om half 11 hebben we een scooter met zijspan laten komen die ons met onze koffers voor 200 Bath naar onze volgende bestemming reed. Leuk gezicht, lekkerder dan in de taxi.
scooterverhuizing
We zitten nu aan de AE BEACH in Riviera Ressort, waar we een leuk huisje hebben midden in het groen. Prachtige tuinen, 10 meter van het zwembad en vanuit het zwembad kijk je over het strand en de zee. Er heest heer een heel ontspannen sfeer, een beetje hippieachtig zoals op het hele eiland eigenlijk. Bob Marley reggae bar met ligbanken en kussens, Dus we voelen ons weer voor even jong. Omdat de euro natuurlijk een flinke klap heeft gekregen is Thailand iets duurder geworden maar blijft natuurlijk nog steeds goedkoop.
We hebben het goedkoopste huisje ( 7 euro) genomen anders hebben we geen geld meer om te shoppen. Ons huisje heeft geen airco maar wel een ventilator of we dit met deze temperaturen overleven is nog maar de vraag. Heerlijk aan het zwembad gelegen en gezwommen, gedut en lekker gegeten.
Sávonds zijn we eerst naar de Reggae bar geweest en langs het strand gelopen. Hier is echt een heel bijzondere sfeer, Allemaal leuke restaurantjes en barretjes met leuke lampionverlichting en men draait overal rustige muziek, veelal Rastamusic. Het publiek is erg divers: oudjes, jong, rasta-men, maar vooral is iedereen erg vrolijk en gezellig. Dit is echt een topplekje. Hier lekker gegeten aan het strand ( men vroeg nog of het eten Medium of Spicie moest zijn , we namen Medium en dat was dus Spicie) en nog even gescyped met Liesbeth en Ronald die ons even lieten zien hoe koud het in Nederland was. Onvoorstelbaar als je dan hier staat om 9 uur s ’avonds met 33 graden.
We merken duidelijk dat we weer alleen reizen want we hebben toch veel meer contact met de bevolking en ook met andere toeristen. Je komt toch meer op plekken die bijzonder zijn en je kunt meer de tijd nemen voor alles. Met de groepsreis blijven de contacten meestal beperkt tot de groep en is het ook vaak stoppen met de bus, half uurtje kijken en dan weer verder. En elke dag zijn we weer zo onder de indruk van de vriendelijkheid die je overal tegenkomt bij de mensen die hier wonen. Iedereen wenst je een fijne dag, heeft een big smile of knikt vriendelijk. Het is nu 5.30 uur in de ochtend en we zitten lekker voor ons huisje, wachtend op de nieuwe dag, de vogeltjes beginnen te fluiten en het heerlijk windje waait want we zitten nog geen 10 meter van het strand. We hebben de nacht dus overleefd met de Ventilator boven ons bed. EN nu gaan we ontbijten aan de Beach. Wat een leven he....... Maar daar zijn wij ons ook elke dag van bewust.
5februari,
Gisteravond heerlijk gegeten aan de Beach. Voor het restaurant staat een bootje gevuld met ijs en daarin liggen de mooiste vissen en garnalen.
Een Rus presteert het om elke vis wel ff in zijn handen te nemen en zelfs met zijn vinger in de bek van een Barracuda te peuteren. Hij is het niet eens met de prijs van de vis en laat de verkoper zelfs een foto op zijn kamera zien die hij op de markt gemaakt had met de veel lagere prijs. Belachelijk figuur natuurlijk en het duurde wel 20 minuten tot hij tot een keuze kwam.
De vis die Ria besteld had ( vóórdat de Rus er met zijn handen aan had gezeten) was werkelijk super. Wel waren we nog ff in spanning voor de prijs ( het gaat per kilo) maar dat was ook een lachertje.
Na het eten kregen we weer eens last van onze slaapaanvallen zoals we dat eigenlijk de hele dag hebben. Hoe minder je doet hoe luier je wordt.
We hebben via Agoda een hotelletje geboekt op Koh Phi Phi waar we 9 februari naar toe willen en tevens hebben we hier een ander ( duurder) huisje genomen met airco.
De ventilator die boven ons bed hangt heeft de kracht van een motor van een Boeing 747, met alleen maar hete lucht. De ventilator is zo krachtig dat als we op bed liggen onder het laken het uitziet alsof er 2 vacuüm vissticks naast elkaar liggen. Het is dan ook een zegen als in de morgen rond 5.30 uur Ton de koffie op terras klaar heeft staan en er een heerlijk ochtend briesje waait.
Er zitten hier de mooiste vogels en er klinken de fraaiste geluiden. Een heel mooie fluitgeluid dat ons opviel blijkt niet van een vogel maar van een bijzondere grote Hagedis te zijn.
Vandaag de vaste rituelen zoals: ontbijt, wandeling langs het prachtstrand, lekker eten, aan de pool liggen en weer eten. Het is hier echt een oase van rust. Last van depressies of een beetje down? Dat is hier zo opgelost.
In de Ragae bar waar altijd een heel rustige sfeer hangt was vanmiddag wel even gejuich en geschreeuw omdat de locals samen naar de Muay Thai) bokswedstrijden zaten te kijken en dat is een leuk schouwspel. Ze spoorden de acteurs op T.V aan alsof hun leven er van af hing.
Het klinkt wel saai maar nu is de zon weer onder gegaan en maken wij ons op om weer heerlijk blootsvoets het strand af te struinen en ergens heerlijk te gaan eten......
6februari
Vanmorgen hebben we ons huisje D7 verruild voor Bungalow V20. We zitten nu ruimer en koeler!!!!!!!! Wat een zegen zeg. Meteen onze vuile was gebracht naar de Laundry die we vanavond alweer terugkrijgen tegen 75 eurocent de kilo. Het Moslimvrouwtje dat ook een supermarktje en tankstationnetje heeft is heel erg aardig en een lachebek. ( een tankstation is trouwens een houten rekje waar literflessen op staan gevuld met 3/4 liter benzine en die verkocht worden voor een hele liter).
We hebben weer een scooter gehuurd en rijden in de ochtend naar Saladan ongeveer 10km. Toen we Saladan binnen reden zagen we dat een normaal doorgangsstraatje geblokkeerd was met tafeltjes en stoeltjes en we reden er gewoon slalommend doorheen en beseften toen pas dat we door een begrafenisbijeenkomst reden. Aan de ene kant zaten de familieleden en aan de andere kant stond een grote kitscherige zilveren kist met een enorme grote foto van de overleden vrouw omringd door vele kaarsen en bloemstukken.
We schaamden ons natuurlijk rot en maakten een verontschuldigend gebaar.
In de haven hebben we koffie met een chocoladecroissant gegeten en zijn te voet nog maar even langs de begrafenisceremonie gelopen en daar heerste een heel gewone sfeer. Men begroete ons vriendelijke en lachend en we werden zelfs uitgenodigd om aan het feestmaal deel te nemen. (Men staat hier dus iets korter en gewoner bij de dood als bij ons).Maar om nou gezellig naast een dode een Thaise schotel te gaan verorberen daar hadden we geen zin in. Vriendelijk bedankt.
Verder nog ff geshopt en weer terug richting zwembad gereden omdat het weer "bloodyhot" is en we verlangen naar de pool. Kijk en daar hebben jullie geen last van met temperaturen tussen de -15 en-20 graden. Dus heb een beetje compassie met ons!!!
Bij het zwembad vergat Ria eventjes dat haar pas aangeschafte Leeszonnebril van 130 euro niet naast haar ligbed maar op haar ligbed onder het badlaken lag. Dus toen ze ging zitten en een krakend geluid hoorde wist ze al hoe laat het was. Er kwam een TOTAALLOSS brilletje tevoorschijn. Oh en ze was er zo blij mee.
Dus weer op de scooter naar Saladan waar we een van de vele ( er zijn in een straat wel 25 OPTI-Centers en je ziet geen één Thai met een bril) bezochten. We werden door het complete team ontvangen incl. de Opticien die er uitzag als een Chirurg die Ria's bril wel even zou reanimeren. Er werd een montuur uitgezocht en na wat slijpwerk in de operatiekamer had Ria weer een nieuwe bril. In de tussentijd wat gebabbeld met de assistentes van de Chirurg die er als topmodellen bijstonden. We lieten ze winterfoto's zien die Dennis ons had doorgestuurd van de bevroren gracht voor hun huis. Maar dat konden ze zich toch echt niet voorstellen dat er water was waar je overheen kon lopen of zelfs met een auto overheen kon rijden.
De meisjes zijn heel netjes verzorgd en het blijkt dat ze zich zo “Licht” mogelijk opmaken, hoe witter hun huid hoe beter. Het is zelfs zo dat wanneer ze een goede witte uitstraling hebben ze veel meer kans op een goed baan hebben. Ze begrijpen er dan ook niets van dat wij graag gebruind door het leven gaan.
Na duizend maal dank en vele buigingen verlieten we de "kliniek en stopten nog bij een locale markt waar het weer ogen uitkijken was.
de leesbrillen
Al die Locals , kraampjes met kleding, snuisterijen en natuurlijk eten, eten en eten. Ik denk niet dat er een Thai is die thuis een keuken heeft, hier eet gaat iedereen elke dag uit eten.
Wat we daarna weer aan het strand hebben gedaan zal wel geen verrassing zijn: JA ETEN.
Ditmaal was er ook een B.B.Q "On the Beach". We zochten 10 reuze garnalen uit met gepofte Patato die even later samen met een salade geserveerd werden. Erg hé
7februari
Vandaag was echt een lummeldag, we hebben alleen maar gependeld tussen de Pool en de Zee. ( afstand 10 meter. Het was vandaag zo ongelooflijk warm dat er nets anders overbleef dan in de buurt van het water te blijven. Tussendoor natuurlijk weer lekkere hapjes en gezellig op het terras zitten.
Een avondwandeling langs het strand is de afsluiter van de dag, weer heerlijk gegeten natuurlijk.
( Sizzling Plate: een gerecht van vlees of vis dat brandend met veel vlammen aan je tafel wordt geserveerd.)
Sizzling Plate
De rekening is 290 bath, in het rekening mapje doe ik i.p.v. 300 bath 500 bath en zeg dat het zo goed is. De jonge komt netjes terug en zegt: meneer U heeft zich vergist U hebt 200 bath teveel gegeven.
Netjes of niet? Was zo'n beetje zijn dagloon dat hij had kunnen opstrijken.
Tussendoor is er worden er verderop telkens vuurpijlen afgeschoten zodat men kan zien waar de Fullmoonparty ( het is nu volle maan) wordt gehouden. Er is op dat gedeelte een heel relaxte sfeer met muziek ala Tiësto of van Buren. Men ligt lekker languit op verhogingen met matrassen en iedereen feest op zijn eigen manier.
the Full Moon Party
Er worden papieren ballonnen met een kaars eronder opgelaten. Deze Thaise heteluchtballonnen, Khom Loy of Khom Fai genaamd, kunnen een sterrenhemel creëren met duizenden lichtpuntjes. Doordat deze ballonnen vaak een home-made product is, storten ze wel eens neer en kunnen soms aanzienlijke schade veroorzaken als ze bv. elektriciteitsdraden of transformators raken, daarom zijn de ballonnen in Bangkok verboden.
Er zijn altijd wel Partys, Fulllmoon, Aftermoonparty ,Midnight,Sundance, Luckybeach enz , het beestje hoeft maar een naam te hebben.
En dan sluiten we de dag weer af met een AIRCOPARTY , lekker bijkomen in ons koele huisje.....
8februari
Vanmorgen vroeg uit de veren en nemen weer een scooter....We rijden eerst richting Saladan omdat we bij de 7-eleven even shag moeten halen en nog ff pinnen.
De eerste pinautomaat werkte niet naar behoren en de 2de pinautomaat slikte Ria's Pasje meteen in , gaf geen geld en gaf ook geen pasje meer terug.
Gelukkig was de bank open en legden we de situatie uit. Geen probleem als we Ria’s paspoort ff konden laten zien. En het paspoort lag in haar koffer 12 km verder op. Dus op de scooter terug waar we net vandaan kwamen en na een poosje hadden we de pinpas weer terug. Toen maar weer een andere automaat geprobeerd en we waren weer 10.000 Bath rijker of armer, ligt er maar aan hoe je het bekijkt.
Voor de rest weer een eilandtoer gedaan en in Old Lanta een shake gedronken en genoten van het uitzicht vanuit het terras.
Onderweg een stop gemaakt voor een foto en Ria vertelde tot ze toch nog soms schrik heeft met die scooters die voorbij flitsen die haar doen terugdenken aan de overval vanaf een scooter die ons vorig jaar overkwam op Bali.
Nog niet uitgesproken of er komt een scooterrijder naar ons toe en remt voor onze neus. Hij vroeg of hij misschien behulpzaam kon zijn, hij dacht dat we met pech langs de weg stonden. Zo zie je maar dat je niet te snel na een rotervaring alles over een kam moet scheren. Nog een uurtje rijden richting ons verblijf want het is al weer niet meer te harden in de hete zon.
Dan maar weer een "frisse duik" in het warme water van de pool of zee.
9 Februari,
Vanmorgen de Ferry genomen naar Phi Phi island, de vaart duurt ongeveer 2 uur. Vlak voor we Phi Phi bereiken moeten de mensen die een Ticket geboekt hadden naar Phuket overstappen in een andere boot die daar in open zee ligt. Alle koffers en tassen worden weer door de bootsjongens overgeheveld naar het ander schip.
Dan uiteindelijk Phi Phi. Hier zijn we een paar jaar geleden ook als een dag geweest en vonden toen dat we nog eens terug zouden moeten komen voor 2 of 3 dagen. Bij deze dan.
aankomst op phi phi
Aan de pier wemelt het van bureautjes voor kamers en hotels, deze lopen we voorbij omdat we al bij Agoda een kamer geboekt hebben. We lopen doornallerlei steegjes die heel gezellig zijn met ons koffertje en dan is het al snel warm. Bij aankomst bij ons hotel bleek dit het verkeerde hotel: er waren n.l 2 hotels met de naam Phi Phi Octoberhouse. Dan maar een kruier genomen ( er rijden op het eiland geen auto's) en die was Thais analfabeet en kon ons kaartje ook niet lezen. Maar nadat hij zijn collega kruiers gevraagd had stonden we voor ons hotel. Pojng Pojng een teleurstelling. De kamer was helemaal niks en het enigste goede was de airco.( die trouwens ook soms weer uitviel door stroomuitval maar dat is geen punt want dat merk je vanzelf als je s’nachts kokend wakker word en hem opnieuw moet starten. Maar ja dat mag de pret niet drukken je bent er tenslotte alleen om te slapen.
We nemen meteen een taxiboot naar Longbeach een prachtig wit tropisch strand uit de boekjes. Hier is het genieten en in de palmbossen achter het strand liggen mooie restaurants waar het gezellig, goed en goedkoop eten is.
Het is een heel gedoe om uit die Longtail taxis te komen en er blijft geregeld wel iemand in een raar standje hangen en krijgt zijn been niet overboord. Soms spring je er zo uit en sta je met je enkels in het water of soms tot aan je middel zoals mij weer gebeurde met in mijn broekzak, paspoort, geld en shag.
In de avond zijn we lekker gaan flaneren aan de Haven en hebben daar lekker gegeten.
Er zijn hier heel veel duikscholen en je ziet dan ook overal vooral jongeren met duikattributen rondlopen en deelnemen aan PADI cursussen en in de haven vertrekt de ene na de andere groep naar duikplekken. Wil je er een beetje bijhoren dan kun je het best de hele dag met een duikbril en snorkel op rondwandelen.Hoe de onderwaterwereld hier uitziet weten we niet uit eigen ervaring maar gezien het aantal mensen die hieraan meedoen moet het wel bijzonder zijn. De Tsunamie zal ook wel veel verwoest hebben want op de stranden liggen veel koraal stukken. We boeken nog een boottocht voor morgen voor te snorkelen en zwemmen en verschillende eilandjes aan te doen. En dan is de dag weer om.
10 februari
Na het ontbijt bij ons om het hoekje richting haven ( 100 meter) en aan boord gegaan van de Amandan. Nog lekker rustig dachten we maar toen we vertrokken zaten we toch met 92 passagiers aan boord.
Iedereen kreeg zijn snorkels en zwemvliezen uitgedeeld en de muziek werd aangezet om het sfeertje een zetje te geven koffie , thee en coldwater was gratis maar je kon ook biertjes krijgen en dat is natuurlijk heel fijn voor de Aussie die meteen begonnen te hijsen.
Een van hun zouden we de volgende avond hartstikke bezopen door het stadje zien lopen en hij kon werkelijk niet meer op zijn benen staan.Tegenover ons zaten enkele Jappen waarvan een vrouw in verwachting was. Zij heeft het werkelijk de hele dag gepresteerd om met haar mobieltje bezig te zijn. Ze heeft werkelijk niets van het mooie landschap of de omgeving gezien.
Naast ons zitten 2 Grieken die ondanks de crisis toch ook maar gewoon op vakantie zijn gegaan. Ze waren rond de 30 dus het zou ook zo maar kunnen dat ze al met pensioen waren.
We hebben heerlijk gesnorkeld bij diverse leuke spots, we deden o.a. Bamboo beach, Maya Beach, ( hier is een film opgenomen met Leonardo den Caprio) Moskito beach en Monkey Beach.
Bij Bamboo beach dook Ria meteen van het schip om met een flinke snelheid van het schip te verdwijnen en dat kwam door de enorme golfslag en ik zag dat ze een beetje in paniek raakte. Ze had wel een zwemvest aan maar ze dreef steeds verder weg. Op eigen kracht kon ze niet meer terugzwemmen. Ria riep om hulp en gelukkig was er een kano in de buurt met een Rus van wel 140 kilo die Ria aan boord trok en haar naar het schip bracht ( en dat duurde ook nog een hele poos).
Dit zelfde was nog een vrouw aan boord gebeurt en sommige snorkelaars en kanoërs hadden ook moeite de weg terug te vinden.
Gelukkig liep het goed af maar de schrik zat er goed in.
Bijkomend feit: Eerste leuke Rus tegengekomen.
Op Monkey eiland rennen de aapjes heen en weer, De sfeer aan boord was leuk, leuke bemanning die heel behulpzaam was, Zo hebben we voor 600 bathjes pp een leuke dag gehad en toen de avond viel waren we weer thuis.
11 februari
Niks bijzonders :hele dag aan de Longbeach gelegen en gezwommen. We zitten daar in heerlijke ligbedden die gratis ter beschikking werden gesteld door het hotel, het water in zee is bijna 30 graden en de wind die van zee komt is gloeiend…
Lekkere massage genomen.
Tickets gekocht voor morgenvroeg naar Krabi.
12 februari,
Vanmorgen de boot naar Krabi genomen en na 2 uurtjes varen kwamen we aan bij de pier waar we meteen een huisje voor een nacht hebben geboekt bij de Cashewnut en dat zag er weer heerlijk en verzorgd uit. Het is als thuiskomen. We hebben nu echt een luxehuisje want we willen de laatste dagen alles toppie hebben. De avondwandeling was dus ook een afscheid van Krabi, nog ff de kapper bezocht om de snor van Ton bij te laten werken. Een hele klus want de kapster knipte echt haartje voor haartje korter.
Op het terras meteen hotel Bangkok geboekt waar we morgenochtend naar toevliegen met een binnenlandse vlucht van Airasia en bij de meisjes van de Cashew een taxi voor morgenvroeg geregeld.
13februari
Vanmorgen nog even lekker in de tuin gezeten op ons terras en we zagen kleine aapjes ( die we al over de daken hoorden lopen).Met de taxi naar Krabi Domestic Airport gereden en op tijd aangekomen, onze vlucht is ook op tijd en we landen 1.45 minuten later in Bangkok.
Op de laagste verdieping ( goedkoopste) nemen we een taxi die ons naar ons hotel: WHITE PALACE brengt. Je denkt dan meteen aan "the white house"van Barak Obama maar het Hotel is jaren 60 en kan wel een likje verf verdragen maar is voor de rest schoon en verzorgd. We zitten lekker kort bij de Bayoketower en zitten dus midden in het shopping centrum. Het is nu dus tijd om nog spullen in te slaan voor dat we vertrekken. Ze verkopen alles behalve: een dik vest of winterjasje dat ik nodig zal hebben als ik op schiphol sta. Als je te lang in Bangkok verblijft wordt je neurotisch van de geuren, geluiden, getoeter, uitlaatgassen, hello mister taxi ? Enz.
We gaan de laatste Thiase nacht in…
14 februari
Vanmorgen naar de Airport, onze vlucht is 15 minuten vertraagd maar op een vlucht van 12 uur maakt dat ook niets meer uit. Omdat we veel geshopt hebben probeerden we met 2 stuks handbagage door de controle te komen, maar dat lukte dus niet. Dus hebben we de inhoud van 2 tassen in een tas gepropt en een rugzakje met boeken achtergelaten. Even verder komen we langs de incheck van AEROFLOT en nu begrijpen we waarom er wel eens een toestel van die maatschappij neerstort. De passagiers hadden zoveel handbagage bij zich dat het vliegtuig wel overbeladen moest zijn. 2 supergrote tassen, 3 dozen, 4 zakken met spullen per persoon is geen uitzondering.
We hebben wel lekkere zitplaatsen in de voorste rij zodat we heel veel beenruimte hebben.
Evaair
We landen op Schiphol waar we opgehaald worden door Edwin en Melissa.
Wat een kou !!!!!!!!!!!!!!!!! nu nog ff een paar daagjes Jetlaggen en dan is weer alles goed.In 2009 reisden wij ook al door Thailand en Cambodja hier het reisverhaal
Een overzicht van onze hotels 
The Heart Inn
Laat hier je reactie achter.
leuke aanbiedingen
