INDIA Rondreis 2008, reisverslag door Rasjasthan Varanasi en dehli met fotoverslagen
INDIA 2008

Deel 2

Dag 6 Vrijdag 8 Februari.

Na het genieten op het balkon met het mooie uitzicht op het tempelcomplex weer met te tuk tuk naar de stad waar we zijn gaan shoppen en kaarten halen. We hebben nog voor vrienden wat kleinigheden meegenomen en hebben ons door de hitte heen naar het postkantoor begeven voor postzegels.
Bij het postkantoor werd stevig aan de weg gewerkt en daar zagen we dan ook weer kinderen en pubers ( voor zover pubertijd bestaat in India) met stenen schouwen. Je bekijkt dan eigenlijk met een trieste gedachtegang dit tafereeltje maar dan zie je de kinderen glimlachen en ze willen vol trots weer op de chip van je camera. Even langs de kleding strijken het haar goed , smile klik en weer doorwerken in de hitte. En dan te bedenken dat die leeftijdsgroep bij ons nog met de duim in de mond naar Sesamstraat zit te kijken in plaats van met een 25 kilo zware schaal op hun hoofd stenen te verplaatsen in een zinderende temperatuur.

kinderarbeid india



Na dan maar weer een denkstop en verstand op nul doorgelopen en nog bij een klein mannetje dat onder een boogje zat enkele lekkere Indiase geurtjes gekocht die wij eerst mochten proefruiken en die dan vervolgens vanuit een grote fles met een pipetjes werden overgeheveld in een klein parfumflesje.

parfumverkoper india



Toch maar weer even een appeltaartje gegeten bij 8 Juli om onze suikerhuishouding op peil te houden.
Tuk-Tuk genomen en terug naar hotel waar we vanmiddag om 15.30 uur op SAFARI gaan. Anders dan we gewend zijn van Afrika want ditmaal geen Leeuwen en Olifanten maar : Jeeps en Kamelen. ( drommies) Ingrid had weer alles prima in orde en er stonden een paar Jeeps voor de deur waarmee we de woestijn in reden. Op de normale straten kon de chauffeur ons zijn koe en tuktuk slalomtrucjes laten zien en toen we eenmaal door de woestijn reden kregen wij een gratis cursus zandhappen en uitlaatgassen snuiven.
Eenmaal aangekomen bij de kamelencowboys kregen we allemaal een eigen kameel toegewezen en heel enthousiast zat iedereen soepeltjes alsof het dagelijkse kost was in het zadel. Maar dat duurde niet zo lang want toen de beesten eenmaal rechtop stonden had je al het gevoel aan een rodeowedstrijd te zijn begonnen. Enigste houvast was een dop tussen je benen waaraan je je kon vastklemmen. Dus dan ook nog een foto maken was uiterst inspannend.
Na eindelijk een beetje ritme gevonden te hebben konden we dan ook van het prachtige landschap genieten. Grote duinen met af en toe wat vegetatie in een zinderende hitte.
Het was natuurlijk ook lachen geblazen om al die andere "John Waynes" te bekijken. Het was al met al heel bijzonder mee te maken , maar we waren ook blij het beest weer aan het parkeermeterpaaltje te kunnen vastbinden.
Het valt niet mee en als je er al een half uurtje op zit heb je een gevoel of je 1000 vierkante meter laminaat hebt gelegd. Je voelt je kruis, benen en rug niet meer.
MAAR HET WAS PRACHTIG.

kamelenschaduw kamelentocht
kameel rit camels






Er lag nog een skelet van een kameel in het zand dat er heel mooi wit uitzag en ik tilde een groot bekken op en tot mijn verbazing bleek het heel licht van gewicht te zijn. Het leek wel piepschuim.
Met de hele groep nog nagenoten en liggend in de zandduinen de zonsondergang gadegeslagen.
Toen we afscheid namen van de kamelenjongens moesten we wel lachen wat voor stumpers we wel waren want zij reden echt met losse handjes in een moordtempo ervandoor.

dessert rasjasthan india





Op de terugweg door de donker achter in de Jeep weer lekker uitlaatgassen gesnoven en wij kunnen nu wel enkele benzinemerken op geur van elkaar onderscheiden.
Met een klein groepje gaan eten in "LITTLE TIBET" een klein restaurantjes in de binnenzijde van het fort.
Via kleine trapjes kwamen we in een kleine ruimte met allemaal tapijten waar we half zittend en liggend ons eten konden nuttigen dus het was inclusief een YOGA cursus. Ik kon nog net even tussen een gordijn door een glimp van de keuken opvangen en ben er zeker van dat LITTLE TIBET Geen Sticker van de smaakpolitie krijgt. Maar we hebben het overleeft en nadat we weer rechtop stonden ( je moet natuurlijk ff uit de knoop geraken als je zolang in de lotushouding hebt gezeten) hebben wij ons met de tuk tuks naar het hotel laten brengen.
Nog ff een extra deken voor de nacht gevraagd ( ja hoor 's nachts nog steeds fris) en naar bed.


Dag 7 Zaterdag 9 Februari.

Jodhpur: 320 km rijden door een hete woestijn.
Onderweg zijn wij vandaag in een klein dorp gestopt waar ze vrijwel nooit een toerist zien. Dat was weer ff lachen. Het was echt zo'n werkdorp waar iedereen aan het knutselen of handelen was. Open garages plekken waar men metaal verwerkt en staat te lassen. Kleine winkeltjes met koopwaar waar een dikke laag stof overheen ligt.

arbeider india handwerker india
dorpsleven india dorpslui india






Ria fotografeerde enkele doofstomme jongens die nadien probeerden de foto uit de camera te halen en trokken Ria's camera bijna uit haar handen. Ze hadden ooit een polaroid camera gezien en dachten dat ze de foto ook uit de camera van Ria konden trekken.
En ook hier weer gold: Wil je van 1 iemand een foto, dan staat het hele dorp er weer op.
Ze zijn erg nieuwsgierig en willen je alleen maar aanstaren. vooral Ria met haar blonde kopje heeft alle aandacht.
Maar ook hier weer de andere kant van de medaille, armoede ellende vuiligheid maar ja daar moet je doorheen kijken.
Een half uur van tevoren waren we nog aan de dood ontsnapt toen er een Os op hol sloeg en over de markt denderde toen wij uit de tuktuk stapten.
Na een lange dag dus aangekomen in Jodphur waar we nog ff moesten zoeken naar ons Hotel Royal Palace.
Maar na een halfuurtje voor de deur gestopt.
Daar hadden we een prima kamer en een nog betere douche die wij dan ook uitgebreid hebben gebruikt.

Blauwe stad
Jodhpur wordt ook wel 'Blue City' genoemd, vanwege zijn blauwe huisjes. Blauw betekent voor de moslims geluk. Iets buiten de stad ligt het Meherangarh Fort. In dit gigantische fort is een museum gevestigd met pronkstukken van de maharadja. Ook telt het fort vele kanonnen. Er is een mooi uitzicht op de stad met de blauwe huisjes. En het stikt hier van de eekhoorns. Verder buiten Jodhpur ligt het Jaswant Thanda, een groot mausoleum ter nagedachtenis aan de maharadja. Het marmer is zo licht dat de zon er doorheen schijnt.

blaue stad india

Wij hebben meteen daarna een tuktuk genomen en zijn naar het stadsgedeelte gereden waar zich de clocktower bevindt. Een smeltkroes van winkeltjes handelaars eettentjes verkeer en vee. We hebben een beetje rondgeslenterd en van een afstand geprobeerd een beeld te krijgen van deze chaos. Maar dat gaat eigenlijk helemaal niet want er is geen afstand te creeren tussen de mensenmassa. Alles zit dicht op elkaar gedrukt.
Maar het gedeelte van de Kruidenstraatjes is mooi van geuren en kleuren. Ook hier weer kinderen aan het werk die met grote nylonzakken op de rug het vuil uitzochten op nog bruikbare materialen. Alleen als je al naar de enorme zak en het smalle lijfje van dat kind keek zou je al een hernia krijgen.
Je ziet kinderogen met een volwassenen job. En voor zo'n Job zijn er zelfs geen vacatures bij ons bij een uitzendburo.
Terug richting hotel getuktukt en gaan eten bij Restaurant "On the Rocks", Een leuke tent met een heerlijke binnentuin waar het eten super was. Vandaar dat we ook bijna onze hele groep daar weer tegen kwamen en wij die avond gezellig een tafeltje deelden met Ron en Henk. Lekker lachen.
Teruggelopen naar ons hotel in het donker en dat is absoluut veilig en daar genoten we ook van. Dit is wat we vaak misten op onze Afrika-reizen. Wij moesten onderweg ook weer handen schudden van een gezin dat ons verwelkomde in India. Ook liggen er weer daklozen langs de weg en op de stoepen.

Dag 8 Zondag 10 Februari.

6.30uur wakker en ontbeten in ons hotel.

Daarna in de tuktuk om naar het Mehrangarh Fort te gaan in de stad. Het Mehrangarh fort torent boven de stad uit. Dit zeer grote en massieve fort aan een belangrijke handelsroute was de reden van de opkomst van Jodhpur in de 15e en 16e eeuw, en de macht van de maharadja's van Jodhpur.
Wij gingen samen met Anne en dat was bij voorbaat ook weer lachen. De tuktukker sprak geen woord Engels dus we stonden even verbaast te kijken toen hij een scherpe bocht nam naar de volgens ons verkeerde richting. Hij moest nog ff tanken en dat was voor 40 Rupies, een druppel dus.
De weg naar boven naar het Fort hadden we bijna moeten lopen want de Tuk haalde het amper en om te duwen heb je natuurlijk niet veel zin in de ochtend. We waren er voor 9 uur en dat was goed getimed omdat er nog amper toeristen waren. Het was een pracht complex dat in heel goede staat was met een heel mooi zicht over de blauwe stad. We hebben ook nog een film bekeken over de Maharadja en zijn geschiedenis. Men is reuze trots op die man en zijn Familie. Er is enorme rijkdom en er stonden dan ook heel mooie voorwerpen, meubels, koetsen etc tentoongesteld. Prachtzalen met glazen ramen in diverse kleuren.

Jodhpur Mehrangarh Fort
palijs muzikanten india tempel






We hebben nog een heerlijk bakje gedronken in het restaurant en wilden naar beneden lopen maar het was toch inmiddels te warm geworden. Dus hebben we ons laten afzetten bij de Clocktower waar Ria nog een paar kussensloopjes en armbanden had gekocht die 3 x niks kostten. Lekker slenteren en wat drinken en genieten van het leven op straat. Dan komt de inzinking en gaat het licht uit en nemen we onze inmiddels bekende TT en gaan naar "On the Rocks", om wat te eten en daarna even rustten. Later die dag weer naar de stad geweest en weer eten wandelen slenteren. De chaos is enorm, hoe kan een mens hier wonen ? Elke dag die herrie en die uitlaatgassen. Nog allerlei kraampjes langs gelopen en weer gaan eten waar we een groot gedeelte van onze groep tegenkwamen die ook allemaal doodmoe waren omdat zij een uitstapje met een Jeep hadden gemaakt naar enkele dorpen met mensen die er allerlei tradities op na hielden. Ze hadden zelfs Opium gebruikt !!


Dag 9 Maandag 11 Februari.
UDAIPUR.
Onderweg naar Udaipur stoppen we bij de tempels van Ranakpur, de grootste tempels van India. We gaan allergrootste in, een waar labyrint vol beelden van goden en olifanten. Binnen zijn 1444 marmeren zuilen, stuk voor stuk heel fijn bewerkt, en bijna allemaal kaarsrecht. Een zuil staat een beetje scheef, want alleen God zelf is volmaakt. De tempel is gebouwd door 'Jains', ofwel mensen die het Jain-geloof aanhangen. Een beetje Jain eet geen vlees, een hele Jain draagt geen leer, en een extreme Jain veegt de straat voor zijn voeten zodat hij maar niet op een mier stappen zal. Ik had nog per ongeluk een Buda gefotografeerd en moest deze dus deleten op mijn camera. Op het terrein stikt het van de apen "Black Face Monkeys" en eekhoorns.

tempels van Ranakpur Ranakpur  

Na Ranakpur gaat de weg de bergen in. Al slingerend gaat het sukkelend door want je kunt hier echt niet hard rijden. Onderweg nog een fotoshot bij een waterpomp die door ossen wordt aangedreven zodat het land van water kan worden voorzien. Lekker cirkeltjes draaien de hele dag en als dank krijg je dan als er een bus met reizigers stopt ook nog een paar flinke tikken op je billen.

ossekar vliegende honden india




Verderop nog een boom met heel veel Vliegende honden, veel hangen weinig blaffen.
Deze dag was best vermoeiend en we waren dan ook blij dat we in Udaipur ons Hotel Jaiwani Heaveli konden betrekken. Een leuk hotel met dakterras met zicht op het Picholameer. Het sanitair van het hotel was nog voorzien van de aankoopstickers dus alles was nieuw. Aan de oevers het City Palac, het grootste paleizencomplex van India.

lake palace india James Bondfilm Octopussy lake palace

In het meer een eiland ( Niwas-eiland) waar het "lake palace staat", dat nu een luxueus hotel is waar vooral rijke Britten en Amerikanen overnachten en waar de James Bondfilm Octopussy is opgenomen.
Als je de film nooit gezien hebt ga dan naar Udaipur want hier draait hij elke avond in elke kroeg.
Het is echt een heel gezellig stadje en het is hier heerlijk slenteren ( tussen de koeien en het verkeer door) aan het water zijn de vrouwen( wie anders) druk met de was bezig of zich zelf aan't wassen. Soms voel je je een voyeur als je daar met je camera staat maar het is zo'n mooi gezicht. Het is geen probleem als Ria de vrouwen en ik de mannen fotografeer.
Samen met een paar vrouwen uit de groep een door Ingrid geadviseerd kledingbedrijfje ingestapt waar de dames maatkleding kunnen laten maken. Dus kijken, stof uitkiezen, opdracht geven, maat nemen en bestellen. De volgende dag klaar.
Heerlijk gegeten op het dak met uitzicht op het verlichtte "Lake palace".
En de dag is weer teneinde.

Dag 10 Zondag 12 Februari.

Dinsdagmorgen
Opgestaan en vanuit het kamerraam genoten van het uitzicht op het meer. Schitterend en dat met een zelfgemaakt lekker kopje koffie.
Naar het dakterras gegaan waar we een heerlijk ontbijt hadden genomen. Het zonnetje kwam op en je zag de kleuren veranderen.
Anna zat al vroeg op het terras met haar verrekijker vogels te spotten en de omgeving te observeren. Er vlogen ooievaars over het meer.
De hele dag hebben we eigenlijk gebruikt om alleen maar te slenteren en te genieten van de mensen en de gezellige stad. Aan het meer stonden een paar olifanten die klaar werden gemaakt voor een ritje. Toen ze door de enge straatjes liepen moesten de mensen die er boven op zaten allerlei trucks uithalen om onder de elektriciteitsdraden door te komen.

olifanten rit india olifant kont



We zijn de kleding van Ria gaan ophalen en dat zag er perfect uit. Ook nog enkele T-shirts en broeken gekocht voor een schijntje.
Een handelaar kon ons kleding leveren maar deed heel ingewikkeld over een bonus. Wij hoefden zijn baas maar 1000 RPI te betalen i.p.v. 1200 maar dan had hij graag 100 RPI in zijn handje gehad. Dat vonden we goed maar de maten die wij nodig hadden waren niet aanwezig en hij zou ze straks wel kunnen leveren. Nou dat vonden we toch wel een beetje te ingewikkeld en hebben maar afgehaakt. Bij een ander textielzaakje heeft Ria nog een blouse laten maken en ook dat was weer perfect maatwerk.
S'middags een waterfiets genomen en over het meer gefietst!! Het voordeel was dat je dan ineens een enorme rust hebt lekker drijven en genieten van het uitzicht. Je moet alleen uitkijken dat je niet te kort bij het paleis komt want dan word je teruggestuurd door de beveiliging en dat overkwam een paar groepsgenoten van ons.
Sonds zijn we in het plaatselijke Museum naar een show geweest van Zang Dans en Muziek. Was wel aardig maar niet sensationeel. Je zat je weer murw in de Lotushouding. ( ik weet niet hoe die Indies dat volhouden ).

dansen in india india dans



De dag afgesloten door bij restaurant "Rainbow", boven op het dak te eten. Gezellig en Lekker .

Woensdag
Vandaag een lange reisdag want we moeten de nodige kilometers vreten op een heel drukke weg. Af en toe houd je je hart vast wat je onderweg voor kapriolen mee maakt en het is dan ook niet verwonderlijk als je ineens een auto of vrachtwagen op zijn kop ziet liggen.
Ook wij hadden bijna een chauffeur die plots achter zijn geparkeerde bus vandaan kwam aangereden maar dankzij een supersnelle reactie van onze Chauffeur was er niets gebeurd.
De chauffeur en bijrijder waren sowieso een goed op elkaar ingesteld team die veilig en voorzichtig reden.
D e eerste koffiestop ging niet door omdat het restaurant gesloten was dus het was alleen een stop voor plassers en rokers.
De volgende stop bij een restaurant was wel weer prima en we hadden heerlijk gegeten in en grote tuin.
Toen we de weg vervolgden hebben we ons verreden en ware we de weg kwijt. Daardoor kwamen we wel weer een dorp tegen waar een aantal buffels lagen te baden een mooi plaatje.



Er volgde een rit over allerlei hobbelige wegen en maar wel door een prachtlandschap. Het dorpje aan een meer waar we ons verreden hadden bleek achteraf precies op het dorp te lijken waar we uiteindelijk ook aankwamen. Een dorp aan een groot meer dat bijna helemaal droog stond. Veel bedrijvigheid van de locale bevolking.
Wij moesten bij het paleis van de Prins zijn waar wij zouden overnachtten en in plaats van 14.30 uur kwamen we pas om 17.00uur aan. Een prachtig paleis waar we met een bloemenkrans en een drankje werden verwelkomd. Daarna een lekkere bak koffie. In de tuin zaten pauwen die van de ene boom naar de andere vlogen. De prins bleek een jonge gast te zijn die gewoon in jeans liep en niet met een kroontje op zijn hoofd. Hij hield de traditie van de familie in stand en leefde geheel in stijl van een prins met zijn personeel. Hij was de opvolger van de familie dit in tegenstelling tot zijn broer die er een ander leven op na hield.
Onze kamer was weer eens om stil van te worden. Super super groot met een enorm groot hemelbed in het midden. Een heel grote badkamer en het geheel was ingericht in oosterse stijl. Tapijten, meubels, Gordijnen alles in antieke staat.

slapen in india slaapkamer in india



Het paleis bestond uit allerlei open galerieen die je een pracht uitzicht gaven over het dorp en de omgeving.
Ook hier weer een heerlijk maal voorgezet gekregen in een grote antieke soort ridderzaal door mooi geklede personeelsleden.

Donderdag
Ik was vanmorgen al heel vroeg wakker en na een bakje ben ik de paleispoort uitgewandeld om de boel te verkennen. Er was nog enige rust te bekennen en het dorp werd langzaam wakker. De deuren stonden overal open en je keek in huis of in de binnenplaats waar vaak ook het vee te bespeuren is.
Overal weer vuurtjes aan het branden.
De fotograaf is in het dorp aanwezig dus binnen een paar minuten weer een hele meute kinderen achter me aan die hun standaard vragen stelden: RUPI, chocolat, pen, shampoo.
En natuurlijk willen ze weer op de foto dus: klik klik klik
Sommigen moeten om 8 uur naar school en welke dat zijn zie je meteen aan de kleding. De minder goed gekleden gaan niet naar school.
In de theehuisjes zitten de mannen verzamelt die straks op het land gaan werken. Zij roken pijpen of een soort zware sigaretten en slurpen hun theetje. De vrouwen staan verzameld bij de waterput en trekken gezamenlijk de zware emmers naar boven en kijken me met een stiekeme blik aan. Een kleurrijk schouwspel met hun mooie kleding en hun gouden neusringen.
Langs de weg is een van de kappers bezig een oude man te scheren. De kapper begint s'morgens gewoon met een spiegel aan de muur te hangen, zijn kistje uit te pakken en zijn zaak is geopend. De oude kappersstoel kan een nieuwe bekleding goed gebruiken maar daar kijkt niemand naar. Het zijn ware kunstenaars met hun lange scheermessen. Zelf heb ik me ook een paar keer laten scheren en dat is dan inclusief een hoofdmassage die wonderen doet en na afloop word je ingesmeerd met een lotion die vooral een uitstekend middel tegen muggen en ander ongedierte is. Ook het leggen van contacten word hierdoor bemoeilijkt want iedereen slaat op hol.
Tijdens het scheren met dat grote mes denk ik vaak aan een kapper die een epileptische aanval krijgt tijdens zijn werk en ben dan ook blij als ik gladgeschoren en ongeschonden de kappersstoel kan verlaten.
Nog even moeten zoeken naar het paleis want het dorp is een echte doolhof en vele straatjes lijken op elkaar.
Ontbeten en lekker koffie gedronken.
Daarna maken we met de hele groep een wandeling door het dorp onder leiding van de prins.
Wij hadden verwacht dat iedereen voor de prins zou buigen maar het tegendeel was waar, ze zagen hem zelfs niet staan.
Ik was blij dat ik s'morgens alleen geweest was omdat het toen lekker rustig was en je vrij kon fotograferen. Een vrouw die naan aan het bakken was gaf nog een demo en we konden proeven. Er tegenover waren mensen bezig een huis te bouwen en het hand en spanwerk werd weer door de vrouwen verricht. Cement aan maken, zand zeven, sjouwen enz.

arbeid india india neusring





Na afscheid genomen te hebben van onze Prins in de bus gestapt richting JAIPUR.
In ons Hotel aangekomen en naar het nieuwe gedeelte met de Tuk tuk gereden omdat daar een uitgaanscentrum zou zijn. Bleek niet zo te zijn want er was alleen een groot gebouw met winkels. Veel winkels en geen pinautomaat. Wel ff koffie gedronken in een soort Mc.Donalds en dat was het dan. Teruggereden naar ons hotel met superlelijke eetzaal en daar gegeten. Om de hoek op 100 meter lagen 2 pinautomaten en veel restaurants.

Vrijdag
Na het ontbijt zijn we een project gaan bezoeken waar misbruikte kinderen werden opgevangen.
We gingen met 6 mensen en werden opgehaald door een busje van die stichting.(LADLI)

stichting ladli ladli india



Daar aangekomen kregen we eerst een praatje met uitleg van een professor die samen met zijn vrouw het project had opgezet.
Men hielp de kinderen en verwaarloosden in de stad d.m.v. mobiele douches en het verstrekken van maaltijden. Veel donoren kwamen uit Nederland en hij kende ze ook allemaal bij naam.
De kinderen kregen er een opleiding en leerden een vak. 90% van de inkomsten die ze hadden d.m.v. verkopen van sieraden en andere spullen werd gestort op de rekening van de kinderen die wanneer ze het project zouden verlaten een zakcentje hadden om zich zelf zelfstandig te maken. Het deed goed om te zien dat er goed voor ze werd gezorgd. De kinderen zagen er netjes en gelukkig uit. Buiten de poort was dat wel even anders en kon je je ook de frustratie van de stichting voorstellen wanneer ze keuzes moet maken als ze nieuwe kinderen toelaten in het project. Je wilt de hele wereld helpen en dat gaat gewoon niet.
Door zelfgemaakte spullen te kopen doneerden wij wat geld en de glimlach van het kind dat de door ons gekochte spullen naar de kassa bracht was onvergetelijk.
Dit project is echt de moeite waard om te steunen HIER DE WEBSITE
Het busje van de stichting was zo vriendelijk om ons in het Bazaar gedeelte van de stad af te zetten bij de stadsmuur. Het leek een beetje Marrakesch.
Eigenlijk allemaal het zelfde , allemaal stoffen en de spullen werden steeds goedkoper.
Het oversteken was echt een crime, levensgevaarlijk en we besloten dan ook maar een Tuk tuk te nemen die ons naar het Paleis der winden bracht.

het Paleis der winden paleis der winden india
duiven in india water paleis





Groots en mooi van kleur . Het geheel heeft een aardekleur en is in goede staat. Er werd ook veel gerestaureerd. Buiten zaten duizenden duiven die telkens als ze ff rustig een plekje hadden gevonden opgeschrikt werden door kinderen om dan weer rond te fladderen.

EN DAN: 14 MEI 2008.
Op deze plekken waar we zo heerlijk rondliepen gebeurde op 14 mei 2008 dus Precies 3 maanden later de verschrikkelijke aanslag . Minstens 80 doden bij explosies op markten in Indiase stad. staat er in de kranten. Bij een reeks explosies op verschillende markten in Jaipur, in het noordwesten van India, zijn al zeker 80 doden geteld. Dat heeft de premier van de staat Rajastan, waarvan Jaipur de hoofdstad is, meegedeeld. Zeker tweehonderd mensen raakten gewond. De bommen ontploften rond 19.30 uur plaatselijke tijd, waarna meteen het terreuralarm in de hoofdstad New Delhi, het financiele centrum Mumbai en andere grote steden werd afgekondigd. Ook bij vliegvelden en spoorwegstations werd de bewaking verscherpt.

bomaanslag india bom india aanslag india

Hoe kan iemand zo iets doen??????
We hebben het paleis met veel interesse bezocht en zijn nog in het museum geweest.
Buiten gekomen weer het straatbeeld met naast ons in de Tuk tuk een paar olifanten die als werkpaard worden ingezet. Je kijkt telkens weer verbaasd gaat dat nu wennen of niet? Nee dus het blijft bijzonder.
Met onze nieuwe Tuk tuk chauffeur een deal gesloten dat hij ons voor 200 RPI de hele middag zou rondrijden zonder shops te bezoeken. Eerst nog ff naar Mc Donalds om een happie te eten. Hier hangt geen briefje met de poetsbeurten op het toilet en ook de schorten van het personeel zijn niet zo schoon als in Holland. Buiten staan kinderen die op commando van de moeders die nauwlettend in de gaten houden wanneer een toerist het restaurant verlaat het op een huilen zetten en hun handje openhouden. Het Indiapubliek in de Mc ziet er dan ook anders uit dan je normaal op straat ziet. Studenten, jongelui, soms met een laptopje.
Shops bezoeken is eigenlijk een onderdeel van een dergelijk ritje omdat zij dan een provisie krijgen wanneer ze mensen afzetten bij een tapijt of sieradenwinkel.
Wordt je afgezet bij een restaurant en je eet daar dan betekend dat,dat de Tuk tukker daar een gratis maaltijd krijgt.
Dus wil je dat niet dan moet je dat direct aangeven en geef je hem een extra tip in de hoop dat hij dat ook niet doet. Sommigen blijven toch de hele rit proberen je ergens in zo,n zaak te droppen.
Ook wij waren daar een keer slachtoffer van , maar na een textieldruk demo ( men stempelde motieven op stoffen) waren we snel weer vertrokken.
Hij reed ons vervolgens naar een wit Marmerpaleis dat mooi aan de voet van een berg lag en waar veel vrouwen bezig waren met restauratie. Ze vonden het leuk en grappig om een sigaret van Ria te roken. Niet in de mond maar d.m.v. een ingewikkelde houding van hun vingers. Schateren.
Tegen de bergwand liep een muur die sterk aan de Chinese muur deed denken.


Vervolgens een mooi paleis in het water gezien en door naar de Apenberg.
De apenberg met bijbehorend paleis is in zijn geheel ingenomen door een apenkolonie. Overal apen waar je ook keek. Volgens mij zijn ze s,nachts nog te zien want hun konten zijn zo rood als stoplichten.
Dit lag in een moslimbuurt waar niet zo,n lekker sfeertje was.
Met de tuk naar een Olifantenstal gereden waar de olifanten klaar gemaakt werden voor een bruiloft. Prachtig opgetuigd en beschilderd. Tegen een kleine vergoeding mochten we een ritje maken door de smalle straatjes van het dorp.

olifant kleuren met de olifant rijden



Dit was heel erg leuk en het is ongelooflijk hoe soepel dat die dieren lopen.
Voor ons was het echt een attractie maar voor de mensen en kinderen op straat waren wij de attractie en werden we door iedereen aangestaard en toegewuifd.
Hierna hebben we ons laten afzetten bij ons hotel en hebben daar lekker gegeten.
En dan: BOLLYWOOD.

bollywood film monkey





We gingen naar de Bollywood-film en dat was heel apart. In de zaal die overvol was stonden allemaal jongens en meisjes te wachtten dat de zaal openging. De zaal is heel kitscherig aangekleed met reuze Orchideen en dik tapijt.
Eenmaal in de zaal allemaal nerveuze pubers ( voorzover puberteit bestaat in India) die enorm begonnen te krijsen en te gillen bij het verschijnen van hun favoriete artiest op het enorme witte doek.
Toen ook wij gingen gillen gingen ze helemaal uit hun dak. Dit vonden ze te gek.
Wij hebben dit schouwspel een half uur aangekeken en zijn toen maar heel stiekem via de Nooduitgang naar buiten gegaan. Bollywood-films zijn in onze westerse ogen toch een beetje Kinderachtig Kitscherig en natuurlijk kunnen we er geen bal van verstaan. Maar het was een leuke ervaring

Vandaag rustig begonnen, om 8.30 uur vertrokken want we hebben maar een korte rit. Om 1 uur s,middags aangekomen in Bharapur.
Prachtig hotel met een mooie grote tuin en een zwembad. UDAI VILLAS COMPLEX
We werden weer verwelkomd door een sitarspeler met zijn zoontje.
Eerst ff lekker geluncht en gerelaxte waarna we s?middags naar een in de buurt gelegen vogelreservaat
zijn gegaan .
Daar hebben we een riksja genomen die ons door het reservaat zal brengen en gidsen. Wij hadden weer de pech dat we een riksja hadden die op het laatst 2 lekke banden had. Dus een groot gedeelte liep hij met zijn riks aan de hand.
Telkens als er een of ander beest of vogel te zien was maakte hij ons hier attent op. Nu zijn wij wel verwend door de safaris in Afrika dus het was echt niet ooh aah maar gewoon leuk.
Een groot nadeel was dat er weinig water was door de droogte en daardoor ook veel vogels weg waren gebleven.

bijennest india ijsvogeltje india




Wel grote bijennesten in de bomen, ijsvogeltjes, herten, eenden etc.
Op de terugweg kregen we een hele klaagzang van de Riksrijder die zeurde voor 2 nieuwe banden die op de riksja moesten, hij moest veel melk drinken voor zijn zwakke gezondheid, zijn kinderen waren ziek etc.
Op die manier probeerde hij meer geld te krijgen. Een bekende truc en daar trappen we niet in.
Afgesproken 200 RPI dus niet meer. Wel geven we meestal en fooi aan diegenen die niet bedelen.
In ons hotel heerlijk gegeten en gaan slapen op de lekkerste matrassen tot nu toe.

Zondag op naar de TAJ MAHAL.
Vanmorgen vanuit een superhotel dat er prachtig bijlag naar een Mongolenstad geweest dat er erg indrukkwekkend uitzag.
Hier is dan de TAJ MAHAL.

taj mahal TAJ MAHAL 2008
TAJ bij de taj mahal


Gewoon niet voor te stellen zo mooi.
Zo groots, in een woord GEWELDIG. Het is niet voor te stellen dat dit gebouw is gemaakt uit pure liefde voor zijn vrouw. Zestien jaar lang werkten hier 20.000 man aan. De Taj Mahal is een sprookje in marmer. Aan de overkant had ooit een replica moeten komen voor Shah Jahan zelf. De plannen waren om dat mausoleum in zwart marmer te maken. Helaas is dat er nooit van gekomen. Of misschien is het ook maar beter zo.
3 dubbel gecheckt voor je binnen mag omdat men bang is dat er ook maar iets gebeurd. Dus Ria moest haar tas inleveren want dat mocht er zo niet door. We hebben echt vol verwondering staan te kijken en Ria heeft zelfs op hetzelfde bankje gezeten als LADY DI.
Heel veel vrouwen willen wel op dat bankje zitten want wanneer je bij Google, intikt: Lady di en taj mahal dan krijg je een helehoop vrouwen die op het bankje van Diana zitten.
Het was natuurlijk hartstikke druk en je wint eerder de lotto dan dat je daar een foto kunt maken zonder mensen erop.
Blootsvoets mag je de TAJ betreden dus de schoenen moeten uit.
Bij terugkomst waren de schoenen van Ton dus gepikt. Maar tegenover de Taj zijn er schoenenwinkels die daarop zijn voorbereid of misschien hebben ze zelf wel de schoenen gepikt.
Bij het verlaten van de TAJ zagen ze meteen dat er iemand op blote voeten naar buiten kwam. Dus voor 300 rupies een paar nieuwe gekocht. Daarna nog naar de Baby Taj geweest, (een kleinere uitvoering) en toen hadden we het wel gehad. Nog een levensgevaarlijke rit in de riksja terug en lekker aan tafel. Onderweg nog een ring van mijn fototoestel verloor en dat was balen. Onze Riksjarijder was ook een speciaal figuur die meer oog voor Ria had dan voor de weg.
Hij was ook een kamikaze op de weg en keek niet naar een hond of koe maar ramde overal doorheen met als gevolg ook scheldpartijen tegen andere weggebruikers. Na afloop natuurlijk weer de zielige verhalen. Hij was een vinger kwijt, had daardoor geen schoolopleiding gehad, werkte alleen maar zodat zijn zusje naar school kon gaan. Een nieuwe Riksja kost 500 euro maar met een gebruikte van 300 euro zou hij ook al tevreden zijn. Het laatste stuk naar het restaurant was een stuk ?vals plat?, en hij moest flink doortrappen maar we hebben maar een stuk gelopen we vonden het een beetje zielig om zo te fietsen met maar 9 vingers. Afgezet bij ons restaurant en daar zou hij dan volgens onze reisleidster een gratis maal krijgen maar hij ontkende dat.
Na een heerlijke SIZZLER een gerecht dat spetterend op tafel wordt geserveerd hadden we besloten te voet verder te gaan en onderweg ( het was al donker) veel muziek want er was een bruiloft aanstaande. Langs de weg zaten nog een hoop muziekanten waar we een praatje hadden gemaakt en de hele weg werden we gevolgd door een man die een klein beetje veel hartstikke doorgedraaid maar niet agressief was.

straatleven india dwaas in india





Uiteindelijk bij ons cappuccino tentjes aangekomen en daarna nog naar een internetcafe om onze weblog bij te werken. Etc etc. Morgenochtend heel vroeg weg 5.30 uur en dan naar het volgend avontuur..

Maandag naar KHALJUEAHI
Het was een heel lange reisdag geweest en alleen nog maar in het hotel gegeten

Dinsdag

Na het ontbijt hebben we fietsen genomen die in het dorp gehuurd waren en op mijn rug mijn grote reistas die ik even wil laten repareren omdat hij is ingescheurd langs de ritsluiting. Ziet slordig uit en de kans is groot dat men op de luchthaven een kilo heroine in mijn tas stopt.
Tijdens de eerste meters fietsen had ik al de ketting ernaast liggen en dat gebeurde nog wel 3 keer voordat ik hem bij de fietsenverhuurder kon omwisselen. Geen probleem nieuwe fiets.
De fietsenhandelaar wist wel een adresje om mijn tas te laten maken en toen wij even later bij de Pizzeria op het dak van onze cappuccino aan het genieten waren stond hij al met mijn gerepareerde tas voor mijn neus. De prijs: wat het me waard was. 100 RUPI? OK? dat was goed.
Dan het fietsen op zich dat gebeurt zoals alle verkeer LINKS.
Nou en Ria die heeft daar altijd problemen mee. Dus bij de eerste rotonde ging het regelrecht tegen het verkeer in. Gelukkig was dat alleen maar een koe en een fietser dus er gebeurde weinig.
Midden op de rotonde een mooi beeld van Gandhi.
Eerst het tempelcomplex bezocht dat veel seksueel getinte voorstellingen heeft die tot in detail zijn aangebracht.
Daarna kwamen we een knulletje tegen van 12 jaar die zich opwierp als onze gids. In eerste instantie denk je daar heb je er weer een maar hij was bijzonder leuk en slim.

leuke jongen india familie india



Gekleed in een net hemdje, blinkende schoenen een terlenka broekje met vouw en een strakke scheiding in zijn haar straalde hij echt de professionele gids uit.
Hij wilde ons wel het oude gedeelte van de stad laten zien waar ook de lower kaste woonde.
Hij vertelde dat hij zelf van een hogere kaste was en dat hij een vriendje had van de lagere kaste die hij gewoon aanraakte.
Hij geloofde niet meer in het kastensysteem dat officieel ook niet meer existeert maar wel nog veel gehanteerd word.
Hij wist leuke dingen te vertellen. O.a waarom zijn de deuren zo klein? Dan moet je door je knie? en dan sta je meteen in een begroetingshouding.
Waarom staan er teksten op de voorgevel van de huizen? Omdat deze zijn aangebracht door de arts of verpleegster nadat ze de kinderen in dit huis van medicatie hebben voorzien tegen de polio.
Men deed voor de huisdeur een laagje mest aanbrengen tegen de muskieten,
Hij vertelde ook dat er bij opgravingen beeldje s werden gevonden en dat er daarvoor ook meteen een tempeltje werd opgericht.
Bij het beeld op de rotonde waar Ghandi stond kregen te horen hoe trots men was op Ghandi, Hij was als een God voor de mensen in India.
Bij zijn ouders op bezoek geweest en het huisje bekeken ( 3 x 4 meter) erg knus en eigenlijk alles wat ze nodig hadden was in huis.
Men sliep daar ook met het hele gezin. Ria kreeg nog een setje cadeau met zelfklevende rondjes voor op het voorhoofd te plakken.
Zij waren erg verlegen en lief. Vader zat in de tuin en had rood henna geverfd haar. Dat kwamen we vaker tegen dat mannen ( en geen vrouwen) hun haar rood geverfd hadden. Soms heel slordig en soms geelachtig. Bij ons zou je dan echt voor Joker lopen.
Verder zijn we ook nog op bezoek geweest bij 2 schooltjes waar we een rondleiding kregen en ook weer een donatie gedaan hebben. Er heerst een ijzeren discipline want de spelende kinderen stonden stokstijf in het gareel toen de directeur met ons naar binnen liep.
Dit zagen we op diverse schoolpleinen langs de weg ook, netjes alle kinderen in rijen opgesteld.
De directeur liet ons alle schoolspullen zien die vanuit het buitenland waren opgestuurd.
Op de fiets terug naar het hotel met het in acht nemen van de verkeersregels.
Samen met Anna s,avonds naar de Pizzaboer gaan eten. Met zijn drieen in de Tuktuk.
Bij de Pizzeria lekker op het dak gegeten en het was overheerlijk.
Plots een enorm lawaai en er kwamen honderden Papagaaien aan gevlogen die elke avond in dezelfde bomen slapen. Een en al groen in de boom. Soms fladderden ze met zijn allen naar een andere boom toe maar toen het donker was, was het muis (papegaai)stil.

parkieten in  india



Een tafeltje naast ons zaten 3 jongetjes, waar van een doofstom was te genieten van een grote Pizza die ze van de eigenaar gekregen hadden. Ze waren alle 3 even leuk en we hebben ze een paar Ruppies in de handen gedrukt.

Woensdag. Varanasi

Heel vroeg, om 5.30 uur opgestaan omdat we een lange rit hebben naar Varanasi.
Onderweg een stop gemaakt op een stoffig weggedeelte in een bocht in de bergen. Daar kregen we een lunchpakket uitgedeeld dat we probeerden met smaak op te eten maar dat was moeilijk omdat het verkeer dat langs kwam telken een grote stofwolk verspreidde.
Het was bloedheet op dat plekje waar ook net de Buffels achter de bus langs moesten.

ossen india vee india



Er kwamen van alle kanten kinderen naar ons toe die niets vroegen en alleen maar keken.
De meeste van onze lunchpakketten hebben we aan de kinderen gegeven en ze waren er blij mee.
Om half 5 in ons Hotel aangekomen in Varanasi dat aan een heel drukke straat ligt dus : tuut tuut tuut.
Het is een schouwspel om het leven op straat vanuit ons kamerraam te bekijken.
Kamer is prima en het hotel ook.
Boven op het dak van het Hotel ligt een mooie tuin, het is net een parkje.
We eten hier, maar dat viel tegen. Alles was veel te laat en verkeerd. Ik zat al met eten voor mijn neus terwijl Ria nog naar een leeg bord zat te kijken. Ik was voor het eerst boos en zei dat ook tegen de kelner:
The service is not good?..
Donderdag.
Vanmorgen zijn we met zijn allen in Riksas naar de Ganges gereden. Op zich al een spektakel dor al dat verkeer.
Bij de Ganges aangekomen eerst natuurlijk even onder de indruk het totaalbeeld bekijken. Wij nemen een bootje dat door 2 mannen rustig roeiend over het water glijd.

We beginnen bij Dasaswamedh Ghat, en varen eerst in zuidelijke richting met aan onze rechterkant de Ghats, de trappen aan de oever. Het blijft voor ons westerlingen een wonderlijk fenomeen. Al dat volk dat zich wast in het smerige Ganges water of de was doet of mediteert. En dan te bedenken dat een goede hindoe iedere ochtend drie keer kopje-onder gaat, om te besluiten met een slokje water uit de heilige rivier.

Alle taferelen kunnen we gewoon fotograferen en de mensen zwaaien zelfs uitbundig naar ons. Maar als we richting crematieplaats komen pakken we onze camera's respectvol in. Wel kunnen we van een afstandje nog wel wat klikken en zien de brandstapels met de familieleden er om heen staan.

crematieplaats Dasaswamedh Ghat
lijkverbranding india lijkverbranding aan de ganges



Van de ene kant schokerend en van de andere kant heel erg mooi en fascinerend.
Het ene lijk na het andere wordt aangedragen ( 200 per etmaal) en nadat het in de Ganges is gedoopt op de brandstapel gelegd waar het door de oudste zoon die kaal geschoren is in brand gestoken nadat hij 5 x rond het lichaam is gelopen. Er zijn alleen maar mannen bij betrokken omdat huilende vrouwen niet gunstig zijn voor de ziel van de overledene. Het keerpunt aan de noordkant is bij de plaats waar de Hindoes zich laten cremeren. Als het nog niet duidelijk is, dan merk je hier toch echt dat Varanasi niet zomaar een stad is, maar de spirituele hoofdstad van India.
Het is de droom van elke hindoe om hier, aan de Ganges, gecremeerd te worden. Families sparen hun hele leven voor het brandhout. Je mag niet zomaar je eigen hout meenemen; het mag alleen het hout zijn van de handelaar aan de Ghat.
Als het hout op is, en het vuur uitgebrand, worden de resten de rivier in geschoven. Mensen die aan de pokken overleden zijn, of die stierven als gevolg van een slangen- of koeienbeet worden rein geacht, en hoeven niet gecremeerd te worden. De lichamen van die mensen gaan linea recta de Ganges in.
Geregeld komt er een plukje mensen voorbij die een lijk naar de Ghat dragen. De lichamen zijn bedekt met een kleed waarvan de kleur verraadt of het gaat om een man of vrouw. Heel emotioneel was het toen we zagen dat een zoon het gezicht van zijn moeder dat per ongeluk onbedekt was vasthield tot de vlammen zijn handen bereikten.

ganges wassen india aan de ganges




Bij de brandstapels telkens weer figuren die je op het hart drukken dat je niet mag fotograferen en dat zij wel tegen betaling er voor kunnen zorgen dat jij een uitzondering krijgt. Meestal met het gevolg dat je bedreigd wordt met politie.

vrouwen ganges ganges boot




Rondom het gebeuren gaat het leven zijn gangetje, koeien vrijen met elkaar, kinderen laten hun vlieger op en de gewone man baadt een paar meter verder in de Ganges met naast hem 2 mannen met schalen die de restanten van de verbranding zeven om te kijken of er nog gouden tanden tussen zitten. De Indiase goudzoekers dus.
Op de trappen de bedelaars en natuurlijk niet te vergeten de kleurrijke 'Sadhu's' met hun mooi beschilderde gezichten en hun gele/oranje kleding.

Sadhus in india india man india kleuren




Het stikt hier van de kleine steegjes waar Ria weer ineens oog in oog stond met 2 grote Ratten. leuk he !!!
Hier komen 150000 pelgrims per dag dus jullie begrijpen dat het moeilijk is om buiten je hotelkamer een rustig plekje te vinden. Daar is nog steeds toet toet toet....
Echt een gekken huis.
S,avonds om 5 uur weer naar de Gadhs gegaan om de ceremonie bij te wonen die daar elke avond wordt gehouden door de Hindoes.
Het is een echt spektakel.

india ritueel ritueel ganges




Op allerlei podia die naast elkaar staan opgesteld worden rituelen met vuur en zang uitgevoerd. Prachtig om naar te kijken. De Ganges ligt vol met drijvende bloemenkransen en bakjes met brandende kaarsjes. Ook wij hebben er een aan toegevoegd , uit eigen belang want het brengt geluk en dat voor eeuwig.

Ceremonie Varanasi
Tijdens onze wandeling door de straten zie je aan de ene kant van de straat een bruiloftsstoet langs komen en aan de andere kant komen weer groepen mensen langs met in doeken gewikkelde lijken en ook doodskisten die voor de islamieten bestemd zijn.
Het is hier een heel gewoon gebeuren de inwoners kijken er zelfs niet na.
Nog ff langs de Ghads gelopen waar iedereen zich gewoon wast of zwemt een paar meter van de lijkverbranding af.
Gisteren schrokken we ons nog een hoedje omdat er een groep van ongeveer 50 jongeren een andere jongen vasthielden en hem schoppend en slaand door de straten trokken. Ook mensen die langs de straat stonden begonnen hem te slaan en te schoppen. We stonden aan de grond genageld en het was niet ver verwijderd van een steniging. Wij vroegen aan iemand wat de reden hiervoor was. Antwoord: Hij heeft een mobieltje gestolen en doet dat waarschijnlijk nooit meer het was een voorbeeld voor anderen. Misschien wel de tip van de week om dit ook bij ons in te voeren ( voor sommige raddraaiers) niet leuk maar het is natuurlijk wel effectief.
S'avonds heerlijk op een terras on the roof gezeten met uitzicht op de Ganges.
Je moet wel ongeveer 300 treden lopen om boven te zijn maar dan heb je ook wat. Een heerlijk eten voor 4 euro en kijken naar de spelende aapjes.


GISTERAVOND om 19.15 uur in de trein gestapt naar New-Dehli.
Heerlijk die luxe om geen koffer te hoeven dragen. De Porters stonden klaar en pakten per man 2 grote tassen op hun hoofd en daarbovenop nog een rolstoel en liepen met gemak en losse handjes trap op en trap af op het station. Op het station zaten en liepen apen die alle passagiers goed in de gaten hielden om hun van het fruit te beroven. Dan maar de trein in om te beginnen aan een 800 km lange tocht.

Trein info en tickets

trein india


De treinreis verliep goed en we gingen al rond 21.00 uur ons bed in want zitten daar werd je ook murw van. Eerst natuurlijk onze bedjes prepareren en na het nodige gelach en gestuntel in dat hokje ( we sliepen met 6 man in een compartiment) lagen de meesten plat. Leuke sfeer, Redelijk geslapen, koud maar gezellig tussen al dat Indiaas volk. De bierdrinkers onder ons maakten er nog een gezellig potje van met hun "illegaal gekocht bier",dat de treinjongen wel konden versieren tegen een dubbel prijsje.

pakkers india kofferdragers india
trein india dehli treinreis
trein varranasi ratje india


We waren er s,morgens met 3 uur vertraging weer uitgestapt en verwelkomt door ja ja: 2 RATTEN.
We hadden 700 km hadden afgelegd. Nu hebben we nog tot vanavond om te shoppen en te genieten van het heerlijk VEGETARISCH ETEN, we hebben 23 dagen geen vlees gegeten en zijn ook geen dag ziek geweest. Van alle medicatie die we mee genomen hadden daarvan hadden we maar 2 paracetamol gebruikt.
De laatste dag hebben we hetzelfde Hotel als de eerste nacht in India en daar kunnen we de hele dag nog gebruik van maken.
Eerst een stevig ontbijt met 2 omeletten en we kunnen er weer tegen.
Wij lopen door dezelfde straten als 3 weken geleden die wij toen als triest ervoeren zo vroeg in de ochtend.
Nu scheen de zon, was het warm en een en al bruisend leven en handel op straat.
Onze laatste Tuktuk genomen en naar het Gandhi museum gereden.
In 1948 wordt Mahatma Gandhi hier onderweg naar het ochtendgebed in New Delhi wordt doodgeschoten door hindoe-extremist Nathuram Godse.

Mahatma Gandhi  en vrouw ghandi mahatma gandi

Mahatma Gandhi



Een prachtig museum , echt een aanrader. Het was niet alleen over het leven van Gandhi maar er was ook een expositieruimte waar allerlei kunstenaars hun werk hadden geexposeerd met betrekking op Gandhi. Nog even bij het standbeeld gestaan waar ook onze Maxima een bloemetje heeft neergelegd.
De riksa-rijder opdracht gegeven ons naar een bazaargedeelte te rijden maar we kwamen natuurlijk weer ergens aan waar hij provisie kon opstrijken. Dus maar weer terug naar onze Hotelbuurt waar het wel met bazaars was gevuld.
Hier lekker gaan eten en hebben we de laatste spulletjes gekocht voor thuis. Broeken voor 1.50 euro en een RAYBAN naar beneden gepingeld van 1000 rupies naar 50 rupies.
Nog een uurtje of 2 om te relaxen op onze hotelkamer en dan gaan we toch echt richting luchthaven.
Daar aangekomen een ellende van wachtrijen. Voordat we door alle controles zijn is bijna 3 uur verstreken.
En dan denk je aan de documentaire op tv van Easyjet waar je mensen met schuim op de mond ziet staan die zich onterecht behandeld voelen. Nou dat gevoel hadden we dan ook ongeveer.
Als je een keuze moet maken tussen 3 balies probeer je in te schatten door welke je het snelst bent en dat gaat precies zoals thuis bij Albert Hein. Je staat steeds bij de verkeerde.
Net als je dan aan de beurt bent voor een controle van je paspoort en visum zegt die meneer achter de balie dat hij ff moet plassen. Dus doe je maar net alsof dat je geen moer uitmaakt.
Eindelijk we zitten in de Gate. Dan wordt er omgeroepen dat iedereen moet controleren of hij wel Het Stempeltje, op zijn handbagage heeft staan. Zo niet dan kom je er niet door.
Wie heeft er geen stempeltje? Ton
Dus weer terug en weer geheel door de rontgenapparatuur en fouilleren.
Klaar, Inchecken en wegwezen.
Via Londen waar we nog 5 uur moeten wachtten vliegen we naar Amsterdam.
Zondag om 14.00 uur komen we aan in Amsterdam en dan is het alleen nog maar nagenieten van deze schitterende reis.
Eenmaal India gezien en je komt terug, dat geld ook voor ons..
Nu je dit reisverhaal gelezen hebt , heb je hopelijk een indruk maar je moet het proeven, ruiken en horen en dat kan ik op deze weg natuurlijk niet meegeven dus.... Pak je biezen en ga.
Dit was geen vakantie, geen rondreis, geen tripje India. Maar weer eens een LEVENSLES.
Als je weer thuis bent is het zo gewoon dat je aan een knopje draait en de verwarming doet het.
Als je weer thuis bent is het zo gewoon dat je een koelkastdeur opentrekt en die staat vol eten en drinken
Als je weer thuis bent is het zo gewoon dat je kunt zeuren en klagen
Als je weer thuis bent is het zo gewoon dat je vrij bent in doen en laten

rondreis india



Ria en Ton Maart 2008.

Home Download het reisverhaal in PDF HIERONDER
  pdffile