Verslag van
mijn Motorreis
naar Jordanie en Israel
Duitsland, Zwitserland, Italie, Griekenland, Cyprus, Israel
en Jordanie.
.
Deze reis maak ik Samen met Joost en Trudy Bindinga uit Den Helder.
In Landgraaf
vertrokken om 7 uur in de ochtend nadat we de motoren nog een laatste
controle hadden gegeven.Voor de eerste dag hadden we broodjes en
frisdrank ingeslagen dan hoefden we niet van die dure en vettige bratwurst rommel langs de Duitse autobahn te kopen.
De hele dag probleemloos gereden, behalve pijn aan je kont natuurlijk.
Meteen die eerste dag allerlei weertypes meegemaakt: het was fris, koud,
heet en het had geregend.
De Duitse Autobahn is voor een motorrijder geen pleziertje, het is
alleen maar beton vreten en oppassen voor die idioten die met 190 km per
uur langs je willen flitsen.
De eerste kilometers gaan nog wel prima maar daarna worden de pauzes
steeds frequenteren en de sigarettenpauze niet meer zittend op een
bankje gedaan maar languit in het gras.
Tegen 8 uur in
Bellizona ( Zwitserse/Italiaanse grens) aangekomen waar wij vrij snel
een camping hadden gevonden en direct van de douches gebruik maakten.
Voor het donker
werd hadden we nog net onze tenten opgezet en daarna in zo,n typisch
campingrestaurantje een heerlijke steak met ronde frieten gegeten.
Lekker zitten kletsen met Duitse motorgasten die het toch maar heel
bijzonder vonden waar we naar toe gingen. Daarna vielen onze ogen bijna
vanzelf dicht en zochten wij dan ook onze slaapzakken op.
Vertrokken om 8.30 uur op weg naar Bari in Zuid-Italie.
We konden al na
een uurtje rijden onze dikke motorkleding uitdoen en verruilen voor een
T-shirt en korte broek ( is natuurlijk niet verstandig maar wel zo
lekker). Het was in de buurt van Milaan al rond de 30 graden.Tegen
de middag begonnen we te twijfelen of we wel via Bari de oversteek
zouden nemen of toch maar voor het meer noordelijk gelegen Ancona zouden
kiezen. De reden hiervoor was dat de weg monotoon was en we pijn aan de
kont hadden.
Daarbij kwam dat we ter hoogte van Cesena Rimini de zee constant aan
onze linkerkant zagen en de verleiding om een duikje te nemen natuurlijk
groot was.
Qua kosten
bleef het ongeveer gelijk. De overtocht in Bari is stukken goedkoper dan
Ancona maar daartegenover stond natuurlijk meer Tol en benzinekosten.
En we zouden
een dag eerder in Griekenland zijn.
Dus zaten wij
om 9 uur op de boot ( MINOAN LINES) NAAR richting Corfu.
We hadden een
open retour ticket genomen zodat wij bij terugkomst zelf konden
beslissen op welke dag we de boot namen. Dit is trouwens even duur als
een normaal retourtje alleen heb je wat meer vrijheid .In Ancona nog
door het havenkwartier gelopen en nog een hapje gegeten. Daarna aan
boord en een slaapplaatsje opgezocht.
We sliepen
gewoon op dek dat is het goedkoopst, het gezelligst en je hebt frisse
lucht. Binnen kun je ook liggen maar daar hangt toch altijd een muffe
lucht. Daarom snap ik ook niet waarom mensen op een Cruise gaan. Even
luchtbedje opblazen , slaapzakje uitrollen en klaar is kees.
En meestal heb je leuke buren waarmee je nog een babbeltje houdt.
S, morgens
wakker worden met een stralende blauwe hemel en de dag beginnen met een
heerlijke douche.
Na de douche aan het ontbijt en de koffie. De hele dag wat
rondgeslenterd koffie geleuterd, in het zonnetje gelegen en af en toe
een duik in het zwembad.
Plotseling een stak een hevig noodweer de kop op. De regen kwam met
bakken uit de lucht en het schip slingerde van links naar rechts en van
voor naar achter.
Op ons lekker plekje blijven liggen was niet lang vol te houden en wij
zijn toen maar vertrokken naar het overdekte terras waar alles lekker
droog was.
Aangekomen op Corfu zijn we eerst een heerlijk Pittabroodje met een
Souvlakie gaan eten ( dat is zo?n beetje traditie geworden bij aankomst
in Griekenland)
(In Griekenland
eet je gezond. Bij elke maaltijd wordt steevast salade geserveerd, met
name de Griekse salade, met zwarte olijven, feta, groene pepers en grote
stukken tomaat, dit alles besprenkelt met olijfolie. Verder kun je
overdag bij de bakker heerlijke bladerdeegflapjes halen met feta of
spinazie, aardappel, of ham en kaas. Je spoelt het weg met een Griekse
koffie (de koffiedrab onderin drink je natuurlijk niet op, die bewaar je
om je toekomst in te lezen) of een glaasje Ouzo, de bekende sterke drank
met anijssmaak.)
Na eerst een
tijdje in Corfu stad te hebben rondgezworven zijn we naar Ag.Gordios
gereden waar we Makis troffen die aan het strand een eettentje had en
die met de fiets voor ons op zoek ging voor een kamer.
Om 1 uur
s?nachts de huisbaas gevonden die voor ons 2 appartementjes had met een
mooie plek om de motoren neer te zetten. Hij had jaren met zijn vrouw in
Belgie gewoond en ging nu van zijn pensioen genieten. Het was de eerste
keer dat hij de appartementen verhuurde en de muren waren spierwit. Maar
ik hoorde s,nachts klappen op de muren van de kamer waar Joost en Truus sliepen.
Joost had last van muggen en sloeg er flink op los met zijn slippers.
Met het gevolg dat er op de spierwitte muren een paar vlekken bloed
zaten van de muggen. Die hebben we netjes bijgewerkt met Tandpasta. Je
zag er niets meer van.
Vanmorgen maar
weer eens onze eigen koffie gezet op ons terrasje. Broodjes gehaald bij
het Bakkertje om de hoek en voor een paar cent heb je een feestmaaltijd.
Wij zijn eens
lekker aan het strand gaan liggen omdat er toch wel wat vermoeidheid in
onze botten te bespeuren viel. Na de broodnodige douche ( het was
inmiddels bloedheet geworden) zijn we in het kleine eettentje van Makis
gaan ouwewijven en hebben we wat gedronken om daarna naar het Grote
restaurant van Makis dat een paar meter verder lag uit gebreid te gaan
eten.
Daar hebben we
een gezellige Griekse avond beleefd met muziek en dans. De kleinste en
oudste kelner danste met een paar stoelen die hij met zijn gebit van de
grond aftilde. Hij bleek hier zo goed in te zijn dat hij ook werd
uitgenodigd voor Griekse feesten in Nederland en Belgi?
Het enige negatieve was het optreden van een heel irritante serveerster
die daar werkte en die met haar overdreven geklap alle aandacht naar
haar zelf toe wilde trekken.
Vandaag naar Corfu-stad gereden, het is een prachtige route naar de stad
omdat je voor het grootste gedeelte langs de grillige kuststrook rijdt.
Daar hebben we een fikse wandeling door de stad gemaakt en de
hoogtepunten bekeken.
In Kerkyra
(Corfu)-stad zijn vele bezienswaardigheden:
Het Archeologisch Museum, op loopafstand van het centrum in de Odos
Vrailas. Het Byzantijns Museum in de Panayia Antivouniotissa kerk aan
het eind van de Arseniou-boulevard. Het Museum voor Aziatische kunst in
het Paleis van St. Michael en St George. De Kathedraal van Panagia
Spiliotissa (Madonna van de grot) Bovenaan de brede trap bij de haven.
De kerk van St. Spiridon. (Heiligste plaats van Kerkyra) Aan het einde
van de Spiridonstraat. Het Bankbiljetten Museum. (Collectie van alle
Griekse bankbiljetten die ooit zijn uitgegeven) De Oude Vesting (Paleo
Frourio), De Esplanade; het plein voor de oude vesting. Het stadhuis
(gebouwd door de Venetianen) Het Platiteraklooster (open voor publiek)
St Jason en St. Sossipatroskerk de enige complete en authentieke
Byzantijnse kerk.
Daarna zijn we nog naar Vilos gereden.
Verdere leuke
plaatsen op Corfu:
Kerkira
(Corfu-stad) (30.000)
Een levendige
hoofdstad met een authentiek centrum met veel smalle straatjes, twee
forten, talloze winkels en uitgaansmogelijkheden. 's Avonds is het druk
en gezellig met uitgaand en winkelende publiek.
Het centrum
heeft veel winkels, meer dan 100 bars, 7 grote discotheken, meer dan 10
discobars, talloze eetgelegenheden en mogelijkheden om geld te pinnen.
Stranden zijn er niet of nauwelijks.
Dassia
Een levendige
kleine badplaats met meer dan 40 winkeltjes, 10 bars, een discotheek,
ongeveer 25 eetgelegenheden en mogelijkheden om geld te pinnen. Het
strand is lang en smal.
Acharavi
Een rustige
kleine badplaats met meer dan 50 winkeltjes, 15 bars, een discotheek,
ongeveer 25 eetgelegenheden en mogelijkheden om geld te pinnen. Het
strand is lang en behoorlijk breed.
Gouvia
Een levendige
badplaats met ongeveer 60 winkeltjes, meer dan 10 bars, een discotheek
en een discobar, meer dan 30 eetgelegenheden en mogelijkeden om geld te
pinnen. Gouvia heeft een haven voor zeilboten en de stranden zijn kort
en smal.
Roda
Een kleine
badplaats met ongeveer 35 winkeltjes, 10 bars, 2 discotheken en 2
discobars, meer dan 25 eetgelegenheden en mogelijkheden om geld te
pinnen. Het strand is lang en op sommige plaatsen onderbroken.
Ipsos
Een levendige
badplaats met ca. 50 winkeltjes, 25 bars, 6 discobars, 60
eetgelegenheden en een geldautomaat. Het Ipsos/Pyrgi-strand is 1600
meter land en 6 meter breed en bedekt met kiezels.
Benitses (1400)
Een kleine
badplaats met ongeveer 25 winkeltjes, meer dan 10 bars, een discotheek
en een discobar, meer dan 25 eetgelegenheden en mogelijkheden om geld te
pinnen. De stranden rond Benitses zijn kort en smal.
Terug bij ons (
Belgisch ) appartement, we waren goed nat geworden want er kwam weer een
buitje langs gedreven, hebben we de rekening van de kamers gevraagd 5000
DRS per kamer.
En zijn gaan eten bij Balconie .
Vroeg op pad want we gaan vandaag naar het vaste land. Toen we
wilden wegrijden werden we nog ff teruggeroepen door de broer van Makies
die ons een folder en kaart gaf van zijn restaurant in Antwerpen. Dus
weer een bak koffie en een babbel en toen op weg naar Igoumenitsa. We
kregen de boot in de haven van Corfu ( Paleo Limani.)
Vanuit de haven
van Igoumenitsa ( waar niet veel te doen is ) richting Kalambaka
gereden, onderweg kwamen we een toeterende takelwagen tegen die ons
waarschuwde voor gladheid en slechte wegen in de bergen. Achterop zijn
laadbak had hij 2 motoren liggen die Totaal loss waren. Dus rustig aan
gereden.
We hadden de hele dag regen en boven in de bergen waar je langs
sneeuwmeetpunten komt was het heel somber en ook koud.
Het schoot maar niet op en ongeveer 40 km voor de Meteora kloosters
hebben we een hotel genomen waar we op een kamer overnachten voor 6000
DRS samen.
We hebben ons nog rot gelachen omdat telkens als wij keihard begonnen te
lachen je op elke kamermuur hoorde kloppen omdat we rustig moesten zijn
en dat brengt je dan weer aan?t lachen?
Ontbijt was ook spotgoedkoop voor 3 man 10000 DRS incl. 12 koppen
koffie.
Op weg naar de
KALAMBAKA.
Het was een
stralende dag en wij genoten van de rit en de omgeving. Als je van verre
de Kalambaka met op zijn punten de kloosters ziet liggen krijg je echt
een kick. Het zijn net omgedraaide frietzakken met de punt de lucht in.
En op dat puntje liggen dan de kloosters. Onaantastbaar als een
adelaarsnest, hoog boven op de steile bergtoppen die uitrijzen boven de
vlakte liggen de Meteorakloosters.
Aan de voet van
deze reusachtige rotsen, daar waar de Pinios rivier het Pindosgebergte
uitstroomt, ligt de levendige stad Kalambaka
Wij zijn daar
een tijdje gebleven en waren zeer onder de indruk. Ik zelf was er al
eens geweest, maar toch het blijft een wonder.
Verder richting
Athene.
Ongeveer 60 km
voor Athene een flinke klapper gemaakt en goed onderuitgegaan. Ik kwam
langs de weg in de berm terecht en mijn motor was flink beschadigd.
Alles deed pijn en ik had een hoop schaafwonden. Al mijn vingertoppen
waren kapot omdat ik geprobeerd had me op te vangen. Joost was wel zo
vriendelijk om uit mijn kapotte tassen al mijn witte T-shirt te pakken
en daarmee al het bloed weg te vegen.
Dag T-shirts.
Het draaien van
een sigaret was daarna heel moeilijk.
Gelukkig konden
we de motor rijklaar maken en reden we zonder verlichting naar Glifada
een plaats bij Athene .
Daar zijn wij
op een Camping gaan liggen waar ik jaren geleden ook geweest was, het
was toen der tijd een heel mooie en luxe camping maar nu alleen nog maar
een soort transit camping. Mensen bleven er maar een of een paar dagen.
In Glifada het
ziekenhuis opgezocht om me te laten verzorgen. Een heel dikke zuster nam
een washandje en een fles alcohol om daar ff mijn schaafwonden mee uit
te wassen. Ik had haar wel kunnen?..
Mijn been was
helemaal ingewikkeld met verband en toen ik s,avonds in mijn tentje
moest kruipen was dat een hele klus, het was maar een heel smal
pijpenlaatje.
's morgens stad
en land afgereden om een schoenmakertje te vinden die mijn motortassen
kon repareren omdat die helemaal kapot waren. Normaal gesproken ligt op
elke hoek wel een schoenmaker maar toen niet.
De dag erna
hebben we de bus van Glifada naar Athene genomen en zijn de hele dag in
die fascineren supermooie stad geweest. Ik was er al een paar keer
geweest maar het blijft. Veel mensen zaniken over de vervuiling maar dat
moet je maar op de koop toenemen. Die mensen kunnen trouwens beter
wegblijven dan heb je weer vervuilers minder.
Athene is de
grootste stad van Griekenland en een van de grootste van Europa. Met
3.192.606 inwoners woont hier bijna 40% van de Griekse bevolking.
Vanaf de
Akropolis heb je een prachtig uitzicht over de stad, de oude Agora, de
kerk Ag. Apostoli en de Plaka.
Het is een stad vol verassingen. Mooi en vol contrasten.
Ik ben jaren
geleden 1968, nog getuige geweest van een Acropolis zonder steigers.
Als je hem nu
bezoekt ontkom je niet aan de restauratie procedures.
De hele stad
doorkruist en het was me heet? Met de metro naar de haven van Pireus
geweest om daar de boottickets voor ons schip naar Israel te kopen. En s,avonds naar Glifada om lekker te eten. Je hebt daar gezellige
terrassen waar altijd veel volk is met als enige nadeel dat er elke 2
minuten een vliegtuig op nog geen 50 meter boven je hooft de landing
aanzet voor Athene. Maar ja dan blijf je ook wakker.
Op naar de boot
nadat we alles ingepakt hadden nog een paar uurtjes rondgezworven door
Glifada en Athene en om 19.00 uur konden we dan aan boord.
We zouden in
totaal 3 dagen varen. De route ging via
HERAKLION,(KRETA)RHODOS,LIMASSOL(CYPRUS)en dan HAIFA. Het schip heet:
SEA HARMONY. Klinkt leuk maar was een heel oude bak zonder APK.
Een retourtje
incl. de motor koste 550 gulden.
De tussenstop
op Kreta hebben we benut door naar een apotheek te gaan en pijnstillers
gehaald voor mijn been. En lekker terrasje gepikt op het plein met de
fontein ( Morosini-fontein). Staat altijd droog, ik heb hem voor het
eerst met water gezien in 2005.
De stad biedt
veel afwisseling; drukke winkelstraten, veel terrassen op pleintjes, de
kleurrijke dagmarkt en natuurlijk eethuisjes met Kretenzische
specialiteiten. Hoewel op het eerste gezicht de lawaaiige en stoffige
atmosfeer van de stad voor een tegenvaller kan zorgen is Iraklion wel
een stad met karakter. Vooral de laatste jaren is de stad steeds
moderner geworden.
Op het schip
hebben we echt de tijd dood moeten slaan en op een gegeven moment gaat
het ook vervelen. Daarbij kwam dat mijn been ontstoken begon te raken en
mijn knie 3x zo dik was. Op de toiletten heeft Joost mij met een schaar
in mijn been geprikt en er kwam de nodige rommel uit waarna de druk er
vanaf was en het enigszins uit te houden was.
Er was in de
avonduren wel allerlei vertier aan boord en er werd gedanst en gefeest.
Ongeveer zoals op de Titanic maar dan de goedkopere uitvoering.
Bij de
tussenstop op Cyprus hebben we zoveel mogelijk van het eiland proberen
te zien en hebben we een militair Hospitaal bezocht en door een arts
mijn knie laten onderzoeken. Zijn Advies:Is de wond bij aankomst in
Isra? vochtig dan direct naar huis vliegen is de wond droog dan kon ik
doorgaan met mijn reis.
Van boord op Cyprus
3 dagen later
om 8uur in de morgen: Land in zicht , de kustlijn van Israel
Er waren veel
Israelies aan boord en die flipten ook echt uit toen ze (hun) land zagen.
Er waren er velen die na jaren weer terug gingen naar huis.
Haifa: Op naar de douanecontrole.
Je moest eerst door een betonnen sluis en daarna kreeg je allerlei
controles van papieren en spullen die je bij je had , echt letterlijk
alles werd nagekeken. Ook de papieren werden onder de loep genomen alsof
we terroristen waren. Dit duurde allemaal heel lang en ook moest ik nog
een groot bedrag betalen omdat mijn groene kaart van de motor niet
geldig was voor Israel.
Maar we konden nog van geluk
spreken want er stonden een paar getatoeerde Duitsers met een beetje
grote mond wiens Mercedes compleet gedemonteerd werd opzoek naar Drugs
of iets dergelijk.
Nu konden we eindelijk gaan
rijden. Het was bloedje heet en we zijn in Haifa eerst bij een leuke
meid in een restaurantje langs de weg heerlijk wat gaan eten. Heel erg
lekker maar onze eerste uitgaven die we hier deden deed ons beseffen dat
dit een heel duur land was vergeleken met Griekenland.
Wat ons opviel was dat er meteen
drommen mensen om de motoren heen stonden. Later bleek dat je bijna geen
motor tegenkwam in Israel en het was dus een blikvanger van jewelste.
Net boven Haifa ligt Akko , Voor kruisvaarders was deze Akko de
toegangspoort tot het Heilige Land. Tijdens hun 200-jarige verblijf
hebben ze de stad omgebouwd tot een onneembare vesting en er tal van
indrukwekkende gebouwen gevestigd. Een van de hoogstandjes is de
ondergrondse grafkelder.
Via Akko rijden we richting
Golanhoogte naar het meer van Tiberias.
In een dorpje in de buurt
gevraagd voor een slaapplaats maar dat was peperduur 125 Shek pp.
Eerst ff wat gegeten in een
restaurantje langs de weg van ene Denny. Verschrikkelijk vies eten en
het was gelukkig achteraf niet veel dus je kon ook niet heel erg ziek
worden. Toen we ook nog het toilet bezocht hadden was de film compleet.
Naar het Judeapark gereden en
daar hebben we in een prachtstuk natuur onze tenten opgezet. Met een
joodse familie gekletst en gevraagd of er iets te drinken viel in de
buurt. Jawel daarachter bij dat tankstation. Lopend half uur heen half
uur terug.
Joodse Familie
Oase onderweg HEERLIJK....
Helaas was de aardige familie bij
terugkomst verdwenen. We waren bijna helemaal alleen daar en het was
heel verleidelijk om een vuurtje te stoken voor de gezelligheid en om de
muggen op afstand te houden. Dus fikkie gemaakt wat er bijna in
resulteerde dat heel Isra? van de kaart geveegd was. De vlammen sloegen
zo hoog de lucht in dat er bijna een enorme boom in brand stond. We
hebben nog pootje gebaad in de Jordaan en dat was wel verfrissen. Alleen
bij elke stap die ik nam werd ik achtervolgd door duizenden muggen die
op mijn been afkwamen en lekker aan mijn schaafwonden wilden peuzelen.
Trouwens het lopen ging nog steeds moeizaam.
De nacht was redelijk uit te
houden omdat we alleen op onze slaapzakken lagen nadat we de tent
uitgezweet waren.
Midden in de nacht moest ik nog
ff plassen , dus een boom uitgezocht in het donker. Helemaal in
gedachten scheen ik met mijn zaklamp naar boven in de boom. Gevolg: een
enorm geklapper en de takken vielen naar beneden. De boom zat vol met
vleermuizen die gestoord werden. Ff schrikken dus.
S,morgens zagen we nog hele
rituelen van een Joods gezin dat aan het bidden was met allerlei riemen
etc om hun armen en het befaamde blokje op het hoofd.
Het zijn Tefillien:
Een joodse man heeft van af het
moment dat hij bar mitswa is de plicht om bij het ochtendgebed
tefillien, gebedsriemen, om te doen.
Aan deze zwart lederen riemen
zijn twee kubusvormige doosjes van het zelfde materiaal bevestigd,
waarvan er ?n op het voorhoofd en ?n op de linkerarm bevestigd wordt.
Beide doosjes bevatten teksten.
Door het aanleggen van de tefillien bindt men zich de opdrachten van God
op hoofd en hart. Op Sjabbat en tijdens de feestdagen worden geen
tefillien gedragen.
De tefillien kunnen opgeborgen
worden in een speciaal, vaak met de hand gemaakt en geborduurd tasje.
Een tefillientasje is vaak een persoonlijk geschenk aan een geliefd
persoon.
On the road again:
Bij het wegrijden van onze
slaapplaats in de open lucht zagen we nog net om de hoek een bordje met
pijl staan met de tekst: Mountain of scorpions. Huuu
Via de westelijke
jordaanoever richting Dode zee. Ter hoogte van Ben-said begonnen we een
beetje te twijfelen over onze veiligheid. Onze route liep via Jericho en
omdat men ons verteld had dat je Jericho zelf beter kon vermijden.
Bij een grote parkeerplaats waar een bus stond advies gevraagd aan een
aantal mensen met grote zwarte hoeden op.
Men was niet erg vriendelijk en de stemming was zelfs iets aan de
grimmige kant. Men deed heel afstandelijk en wij besloten daarom
toch een andere route te nemen. Wij zijn eerst naar een schitterende
oase gereden. Tijdens de reis was het overal bloedheet maar zodra we de
oase binnenreden werd de temperatuur heel aangenaam. Voor ons lag een
prachtig meer met diepblauw water omringd door palmbomen. Wat een
verademing en een heerlijke duik deed ons weer helemaal opknappen.
Joost heeft mijn been nog ff goed verzorgt en het verband uitgewassen
dat binnen een paar minuten weer droog was.
Het was even zoeken naar de motoren want daar stonden weer een hoop
mensen omheen.
Verder gereden en na een uurtje zin in een bakje koffie en meteen de
eerste afslag genomen en via een modderig pad in een Arabisch dorpje
aangekomen waar de sfeer heel spannend was. Op het dorpsplein was men
bezig een koe te slachten .Toen we daar stonden te kijken werd de
koeienkop onze richting uit getrapt een gebaar dat we niet zo welkom
waren. Hier heerste echt armoede vergeleken met de Joodse buurten. Wij
werden dan ook als Kapitalisten gezien. Omdat men ons eigenlijk een
beetje had ingesloten duurde het nog wel even voordat we weg waren.
Niemand lachte en iedereen keek ons heel indringend aan.
Naar Caesarea gereden aan de kust in bij een kibboets een slaapplaats
gevonden op het strand. We hadden eerst ons tentje op een mooi grasveld
neergezet maar daar moest hij maar snel weg want elk uur begonnen daar
de Sprenkler installatie te werken en werd alles kleddernat.
Op het strand stonden hele grote zwarte tenten waar hele groepen Hippies
woonden. We hebben hier heerlijk geslapen en gezwommen ( de water temp
was 30 gr ).
Om 6 uur uit de
veren Het is sabbat.(die altijd duurt van vrijdag vlak voor
zonsondergang tot zaterdag vlak na zonsondergang )
Er is zijn geen winkels open , niks te drinken, niks te eten. Eerst rond
gereden in NATANJA en toen naar TEL AVIV.
Na ongeveer 1uur hadden we een kroeg gevonden waar men dat allemaal aan
hun laars lapte en wij wat konden eten en drinken. Een heel rare buurt
met veel dronken mensen. Een echt bezopen vrouw liep over straat en
zocht uit de prullenbakken flessen die ze daarna vrolijk midden op
straat gooide. Enorm applaus van de andere zatlappen. Politie nam haar
hardhandig mee en de rust was voor even teruggekeerd.
Heerlijk was het broodje en de koffie niet maar net genoeg energie
opgeslagen om door te rijden naar RAMAT-GAN.
In RAMAT-GAN belden wij aan bij de familie Gardona. Vader en moeder
hadden wij van te voren op het schip leren kennen en hadden gezegd dat
we welkom waren. De dochter des huizes vertelde dat ze naar het strand
waren maar we werden hartelijk ontvangen met drank en Fallafel en
koeken.
Zij gaven ons nog enkele tips over de route naar de DODE ZEE. Afscheid
genomen en weer op de motor richting DEAD-SEA.
Op de Bike was het bloedheet en passerende auto's wezen met hun vinger
naar hun hoofd om aan te geven hoe wij het in ons hoofd haalden in die
oven op een motor te rijden. Het was zo heet dat we de motor niet op
asfalt konden neerzetten omdat de standaard gewoon wegzakte in het
wegdek.
Blijven slapen in BEN-GEDI waar we knettergek werden van de muggen en
vliegen. Je tent opzetten is ook apart want je krijgt geen Haring de
grond in , dus stenen verzamelen.
In de bijbehorende Keet werd gebiljart en de jongens die daar bezig
waren droegen gewoon een pistool. Op zo'n moment denk je waar ben ik nu
weer verzeilt geraakt maar ze waren wel aardig en heet gek van motoren.
Daar hadden ze wel lekkere Hamburgers. Iets verderop ook nog een
restaurant met Airco en daar hebben we ook nog wel ff rondgehangen.
Op naar de Dode Zee. Hoe zou het zijn? Nou heel uniek hoor het is
inderdaad een bijzonder gevoel dat je krijgt als je zomaar kunt liggen
dobberen zonder te zinken. Alleen toen ik er instapte schreeuwde ik het
uit van de pijn aan mijn been door het zout. Later zou blijken dat mijn
been heel snel zou genezen na dat zoutbad.
Voor ons zat een stelletje uit Haarlem dat met elkaar aan het kletsen
was. Het onderwerp was dat ze zo'n last hadden van het hun aambeien door
het zoute water. Ze kregen een kleur toen ze merkten dat wij ook
Hollands spraken.
Het slapen viel vies tegen vooral omdat de muggen weer op oorlogspad
waren.
Vandaag zijn we naar Massada gereden wat op zich een schitterende rit
was ( wel weer bloedheet natuurlijk)
Maar boven op de berg was het echt niet uit te houden.
Ongeveer 4 km ten westen van de Dode Zee in de woestijn van Judea ligt
de rotsvesting Massada.
Hij ligt 40 meter boven het niveau van de Middellandse Zee en ligt dus
440 meter boven het oppervlak van de Dode Zee, tegenover de bergen van
Moab en het witte schiereiland 'Halasjon' (de Tong). Het plateau heeft
een lengte van 600 meter en een breedte van 240 meter. Het is afgesneden
van de bergketen door diepe ravijnen.
Je kunt via drie wegen boven op de vesting komen: te voet aan de
westzijde over de oprit; te voet over het 'Slangenpad' aan de oostzijde,
dat bij de halte van de kabelbaan in het dal begint en zich met
haarspeldbochten de helling opslingert.
Boven op de berg zien we een complete plaats van gebouwen (deels
gerestaureerd), graanschuren en rituele baden. Een indrukwekkende plek
waar heden ten dage de officieren van het leger hun eed afleggen. Hier
speelde zich een hevige strijd af met een dramatische afloop, bijna
duizend mannen, vrouwen en kinderen pleegden collectief zelfmoord.
Wij idioten gingen natuurlijk te voet. Gekkenwerk. Op de terugweg was de
accu van de mobile telefoon van Joost nog opgeblazen en konden we dus
niet meer bellen. Een "mobieltje" was er toen nog niet en het apparaat
wat wij bij ons hadden was een kolosaal ding.
Hierna nog een tour gemaakt en hebben we nog een oase aan de Dode zee
bezocht. Er zijn allerlei kuuroorden waar men behandelt wordt voor
Psoriases.
Kuren aan de Dode Zee: De bewezen werking van deze kuur bestaat uit
veranderde UV-straling door de extra filtering van de 400 meter dikkere
luchtkolom, de Dode Zee oevers liggen 400 meter onder zeeniveau. Tevens
spelen andere factoren een rol zoals de verdamping en verhoogde
concentratie van heilzame mineralen en de extra zuurstof in de lucht.
Het is een bewezen feit dat de Dode Zee voor huid en reuma patienten een
zeer heilzaam oord is.
Later bleek dat je dit ook in Jordanie kunt doen voor 1/10 van de prijs.
We hebben nog lekker gerelaxed in de strandbar en zijn nadat we
heerlijk hebben liggen dobberen in de Dode Zee vroeg gaan slapen.
Naar Eilat gereden wat op zich weer een hele crime was met de hitte. 100
km door zinderende hitte.
Onderweg genoten van het heerlijke landschap. Verbaast van de schoonheid
, heel ruw en ondoorgrondelijk.
Onderweg werden we herhaaldelijk gecontroleerd op onze papieren maar er
was meestal een heel ontspannen sfeer en werden we altijd heel
vriendelijk en gastvrij behandelt. Het stikt natuurlijk van de controle
punten die meestal bestaan uit grote betonnen blokken die zig-zag op de
weg geplaatst zijn waardoor het onmogelijk is om er tussenuit te piepen.
We hebben zelfs kameel gereden.
 
Jerusalem;
Als je Jerusalem
binnen komt gereden dan bekruipt je toch een apart gevoel.
Maar voor het zover was waren wij elkaar kwijt geraakt onderweg, Joost
en Trudie hadden een afslag genomen en ik was rechtdoor gereden.
Gelukkig kwamen we daar snel achter anders hadden wij een probleem
gehad. Hoe vindt je elkaar weer terug? Door te stoppen en rond te kijken
konden wij elkaar zien op een grote afstand en zwaaiden opgelucht naar
elkaar.
Het had nogal wat voeten in de aarde om weer samen te komen omdat het
een chaos van wegen was. Uiteindelijk stond ik met mijn motor achter een
slagboom en kon ik de grote weg weer op, nadat we de grote kei rechts op
de foto eerst aan de kant hadden geschoven.
wordt binnenkort vervolgt!
|